Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, у деди: бизга Исроил ривоят қилди, Усмон ибн ал-Муғийрадан, у Иёс ибн Абу Рамладан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Муовиянинг Зайд ибн Арқамдан: «Сен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга икки ийдда ҳозир бўлганмидинг?» деб сўраганини эшитдим. У: «Ҳа, у куннинг аввалида ийд (намози)ни ўқиди, сўнг Жумада (келмаслик учун) рухсат берди,» деди.»
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: менга Ваҳб ибн Кайсон ривоят қилди, у деди: «Ибн Зубайр замонида икки ийд (Жума ва ҳайит) жам бўлиб қолди. Бас, у (намозгоҳга) чиқишни кун кўтарилгунича кечиктирди, сўнг чиқиб хутба қилди ва хутбани узайтирди, кейин тушиб намоз ўқиди ва ўша куни одамларга Жумани ўқитмади. Бу Ибн Аббосга айтилди, у: «(Ваҳб) суннатга мувофиқ қилди,» деди.»