Майитни ўпиш

Janozalar kitobi · 3 ҳадис

باب تَقْبِيلِ الْمَيِّتِ ‏

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، قَبَّلَ بَيْنَ عَيْنَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مَيِّتٌ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Амр хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга Юнус хабар берди, Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики): Абу Бакр (розияллаҳу анҳу) вафот этган Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг икки кўзи орасидан ўпди.

أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَعَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، قَبَّلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مَيِّتٌ ‏.‏

Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ва Муҳаммад ибнул-Мусанно хабар бердилар, иккаласи деди: бизга Яҳё ривоят қилди, Суфёндан, у деди: менга Мусо ибн Абу Оиша ривоят қилди, Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан ва Оиша (розияллаҳу анҳум)дан (ривоят қилдики): Абу Бакр (розияллаҳу анҳу) вафот этган Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ўпди.

أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ قَالَ مَعْمَرٌ وَيُونُسُ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ أَقْبَلَ عَلَى فَرَسٍ مِنْ مَسْكَنِهِ بِالسُّنُحِ حَتَّى نَزَلَ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمْ يُكَلِّمِ النَّاسَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُسَجًّى بِبُرْدٍ حِبَرَةٍ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ أَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَبَّلَهُ فَبَكَى ثُمَّ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَاللَّهِ لاَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ أَبَدًا أَمَّا الْمَوْتَةُ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْكَ فَقَدْ مُتَّهَا ‏.‏

Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: Маъмар ва Юнус айтди: аз-Зуҳрий деди: менга Абу Салама хабар бердики, Оиша (розияллаҳу анҳо) унга хабар берди: Абу Бакр (розияллаҳу анҳу) Сунҳ деган жойдаги уйидан от миниб келди, сўнг тушди ва масжидга кирди. Одамлар билан гаплашмасдан, то Оишанинг олдига киргунича (тўхтамади). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳибара матосидан бўлган чопонга ўралган эди. У юзини очиб, сўнг унга энгашиб ўпди ва йиғлади. Сўнг деди: «Отам сенга фидо бўлсин! Аллаҳга қасамки, Аллаҳ сенга икки ўлимни ҳеч қачон жам қилмайди. Аллаҳ сенга ёзган ўлимга келсак — сен уни ўлиб бўлдинг.»