أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مِهْرَانَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا وُضِعَ الرَّجُلُ الصَّالِحُ عَلَى سَرِيرِهِ قَالَ قَدِّمُونِي قَدِّمُونِي وَإِذَا وُضِعَ الرَّجُلُ - يَعْنِي السُّوءَ - عَلَى سَرِيرِهِ قَالَ يَا وَيْلِي أَيْنَ تَذْهَبُونَ بِي " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ, Ибн Абу Зиъбдан, у Саид ал-Мақбурийдан, у Абдурраҳмон ибн Миҳрондан хабар бердики, Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганларини эшитдим: «Солиҳ киши ўз тахти (тобути) устига қўйилганда, у: «Мени олдинга олинглар, мени олдинга олинглар!» дейди. Ёмон киши — яъни фосиқ — ўз тахти (тобути) устига қўйилганда, у: «Вой ҳолимга, мени қаёққа олиб кетяпсизлар?» дейди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا وُضِعَتِ الْجَنَازَةُ فَاحْتَمَلَهَا الرِّجَالُ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ فَإِنْ كَانَتْ صَالِحَةً قَالَتْ قَدِّمُونِي قَدِّمُونِي وَإِنْ كَانَتْ غَيْرَ صَالِحَةٍ قَالَتْ يَا وَيْلَهَا إِلَى أَيْنَ تَذْهَبُونَ بِهَا يَسْمَعُ صَوْتَهَا كُلُّ شَىْءٍ إِلاَّ الإِنْسَانَ وَلَوْ سَمِعَهَا الإِنْسَانُ لَصَعِقَ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс, Саид ибн Абу Саиддан, у отасидан ривоят қилдики, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)ни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Жаноза қўйилиб, эркаклар уни бўйинларига кўтариб олишганда, агар у солиҳ бўлса: «Мени олдинга олинглар, мени олдинга олинглар!» дейди. Агар у солиҳ бўлмаса: «Вой унинг ҳолига! Уни қаёққа олиб кетяпсизлар?» дейди. Унинг овозини инсондан бошқа ҳар бир нарса эшитади; агар инсон уни эшитганда, ҳушидан кетарди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَسْرِعُوا بِالْجَنَازَةِ فَإِنْ تَكُ صَالِحَةً فَخَيْرٌ تُقَدِّمُونَهَا إِلَيْهِ وَإِنْ تَكُ غَيْرَ ذَلِكَ فَشَرٌّ تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Суфён, аз-Зуҳрийдан, у Саиддан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан — уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етказиб — ривоят қилдики, у (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Жанозани тезлатинглар; агар у солиҳ бўлса, уни яхшиликка етказган бўласизлар; агар ундан бошқача бўлса, уни бўйинларингиздан тушираётган бир ёмонлик бўлади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَسْرِعُوا بِالْجَنَازَةِ فَإِنْ كَانَتْ صَالِحَةً قَدَّمْتُمُوهَا إِلَى الْخَيْرِ وَإِنْ كَانَتْ غَيْرَ ذَلِكَ كَانَتْ شَرًّا تَضَعُونَهُ عَنْ رِقَابِكُمْ " .
Бизга Сувайд хабар бериб, деди: бизга Абдуллаҳ, Юнусдан, у аз-Зуҳрийдан ривоят қилди, у деди: менга Абу Умома ибн Саҳл ривоят қилдики, Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганларини эшитдим: «Жанозани тезлатинглар; агар у солиҳ бўлса, уни яхшиликка етказган бўласизлар; агар ундан бошқача бўлса, у бир ёмонлик бўлиб, уни бўйинларингиздан тушираётган бўласизлар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عُيَيْنَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جَوْشَنٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، شَهِدْتُ جَنَازَةَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ وَخَرَجَ زِيَادٌ يَمْشِي بَيْنَ يَدَىِ السَّرِيرِ فَجَعَلَ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمَوَالِيهِمْ يَسْتَقْبِلُونَ السَّرِيرَ وَيَمْشُونَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ وَيَقُولُونَ رُوَيْدًا رُوَيْدًا بَارَكَ اللَّهُ فِيكُمْ . فَكَانُوا يَدِبُّونَ دَبِيبًا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ طَرِيقِ الْمِرْبَدِ لَحِقَنَا أَبُو بَكْرَةَ عَلَى بَغْلَةٍ فَلَمَّا رَأَى الَّذِي يَصْنَعُونَ حَمَلَ عَلَيْهِمْ بِبَغْلَتِهِ وَأَهْوَى إِلَيْهِمْ بِالسَّوْطِ وَقَالَ خَلُّوا فَوَالَّذِي أَكْرَمَ وَجْهَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم لَقَدْ رَأَيْتُنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّا لَنَكَادُ نَرْمُلُ بِهَا رَمْلاً . فَانْبَسَطَ الْقَوْمُ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилиб, деди: бизга Уяйна ибн Абдурраҳмон ибн Жавшан хабар бериб, деди: менга отам ривоят қилиб, деди: мен Абдурраҳмон ибн Самура жанозасида ҳозир бўлдим. Зиёд чиқиб, тобут олдида юриб борди. Абдурраҳмоннинг аҳлидан ва уларнинг мавлоларидан баъзи кишилар тобутга рўпара бўлиб, орқаларига тисарилиб юрар ва: «Секин, секин, Аллаҳ сизларга барака берсин,» дейишар эди. Улар жуда секин судралиб юришарди. Ниҳоят Мирбад йўлининг бир қисмида бўлганимизда, Абу Бакра бизга хачири устида етиб келди. У уларнинг қилаётган ишини кўргач, хачири билан улар устига йўналди ва қамчи билан уларга ишора қилиб: «Йўл беринглар! Абул-Қосим (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзини улуғлаган Зот билан қасамки, биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга (жанозани) деярли чопиб (тез юриб) олиб борардик,» деди. Шундан кейин одамлар (юришни) тезлатдилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، وَهُشَيْمٍ، عَنْ عُيَيْنَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّا لَنَكَادُ نَرْمُلُ بِهَا رَمَلاً . وَاللَّفْظُ حَدِيثُ هُشَيْمٍ .
Бизга Али ибн Ҳужр, Исмоилдан ва Ҳушаймдан, улар Уяйна ибн Абдурраҳмондан, у отасидан, у Абу Бакра (розияллаҳу анҳу)дан хабар бердики, у деди: биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдик, биз (жанозани) деярли чопиб (тез юриб) олиб борардик. Бу лафз Ҳушаймнинг ҳадисидир.
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ دُرُسْتَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْمَاعِيلَ، عَنْ يَحْيَى، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا مَرَّتْ بِكُمْ جَنَازَةٌ فَقُومُوا فَمَنْ تَبِعَهَا فَلاَ يَقْعُدْ حَتَّى تُوضَعَ " .
Бизга Яҳё ибн Дуруст хабар бериб, деди: бизга Абу Исмоил, Яҳёдан ривоят қилдики, Абу Салама унга Абу Саиддан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Сизларнинг олдингиздан жаноза ўтса, туринглар; ким унга эргашса, у (жаноза) қўйилмагунча ўтирмасин,» дедилар.