أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَعَى لِلنَّاسِ النَّجَاشِيَّ وَخَرَجَ بِهِمْ فَصَفَّ بِهِمْ وَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ .
Бизга Қутайба хабар бериб, у Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Саиддан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) одамларга Нажошийнинг вафот этганини эълон қилдилар ва уларни (саҳрога) олиб чиқиб, сафлантирдилар ҳамда тўрт марта такбир айтдилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، قَالَ مَرِضَتِ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِ الْعَوَالِي وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَحْسَنَ شَىْءٍ عِيَادَةً لِلْمَرِيضِ فَقَالَ " إِذَا مَاتَتْ فَآذِنُونِي " . فَمَاتَتْ لَيْلاً فَدَفَنُوهَا وَلَمْ يُعْلِمُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَصْبَحَ سَأَلَ عَنْهَا فَقَالُوا كَرِهْنَا أَنْ نُوقِظَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَأَتَى قَبْرَهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَكَبَّرَ أَرْبَعًا .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Суфён, Зуҳрийдан, у Абу Умома ибн Саҳлдан ривоят қилиб, у деди: Аволи аҳлидан бир аёл касал бўлиб қолди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) беморни энг яхши зиёрат қилувчи эдилар. У: «Агар у вафот этса, менга хабар беринг,» дедилар. Сўнг у аёл кечаси вафот этди ва улар уни дафн қилдилар, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га хабар бермадилар. Тонг отгач, у (Набий) унинг ҳақида сўрадилар. Улар: «Сизни уйғотишни ёқтирмадик, эй Расулаллаҳ,» дедилар. Шунда у (аёлнинг) қабрига келдилар ва унга жаноза намози ўқиб, тўрт марта такбир айтдилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، أَنَّ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ، صَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ فَكَبَّرَ عَلَيْهَا خَمْسًا وَقَالَ كَبَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Амр ибн Али хабар бериб, деди: бизга Яҳё ривоят қилиб, деди: бизга Шуъба ривоят қилиб, деди: менга Амр ибн Мурра, Ибн Абу Лайладан ривоят қилдики, Зайд ибн Арқам бир жанозага намоз ўқиб, унда беш марта такбир айтди ва деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай такбир айтар эдилар.