أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ عَمِّهِ، يَزِيدَ بْنِ ثَابِتٍ : أَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ، فَرَأَى قَبْرًا جَدِيدًا فَقَالَ : " مَا هَذَا " . قَالُوا : هَذِهِ فُلاَنَةُ مَوْلاَةُ بَنِي فُلاَنٍ، فَعَرَفَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاتَتْ ظُهْرًا وَأَنْتَ نَائِمٌ قَائِلٌ، فَلَمْ نُحِبَّ أَنْ نُوقِظَكَ بِهَا . فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَفَّ النَّاسَ خَلْفَهُ وَكَبَّرَ عَلَيْهَا أَرْبَعًا ثُمَّ قَالَ : " لاَ يَمُوتُ فِيكُمْ مَيِّتٌ مَا دُمْتُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ إِلاَّ آذَنْتُمُونِي بِهِ، فَإِنَّ صَلاَتِي لَهُ رَحْمَةٌ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид Абу Қудома хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, у деди: бизга Усмон ибн Ҳаким, Хорижа ибн Зайд ибн Собитдан, у амакиси Язид ибн Собитдан (ривоят қилдики): улар бир куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга чиқишди ва у янги бир қабрни кўриб: «Бу нима?» дедилар. Улар: «Бу фалон, фалон авлоднинг озод қилинган чўриси,» дедилар — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни танир эдилар — «У пешин пайтида вафот этди, сиз эса уйқудаги, қайлула қилаётган эдингиз, шунинг учун сизни у сабабли уйғотишни хоҳламадик.» Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўринларидан турдилар, одамлар ортларида саф тортдилар ва у унинг устига тўрт такбир айтдилар. Сўнг: «Мен орангларда бўлганимда сизлардан бирор ўлик вафот этса, албатта менга уни билдиринглар, чунки менинг унга (ўқийдиган) намозим раҳматдир,» дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، : أَخْبَرَنِي مَنْ، مَرَّ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرٍ مُنْتَبِذٍ، فَأَمَّهُمْ وَصَفَّ خَلْفَهُ، قُلْتُ : مَنْ هُوَ يَا أَبَا عَمْرٍو قَالَ : ابْنُ عَبَّاسٍ .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид, Шуъбадан, у Сулаймон аш-Шайбонийдан, у аш-Шаъбийдан ривоят қилди: менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга (бошқалардан) ажралиб турган бир қабр ёнидан ўтган киши хабар бердики, (Набий) уларга имом бўлдилар ва у ортларида саф тортилди. Мен: «У ким, эй Абу Амр?» дедим. У: «Ибн Аббос,» деди.
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ الشَّيْبَانِيُّ أَنْبَأَنَا عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِقَبْرٍ مُنْتَبِذٍ، فَصَلَّى عَلَيْهِ وَصَفَّ أَصْحَابَهُ خَلْفَهُ . قِيلَ : مَنْ حَدَّثَكَ قَالَ : ابْنُ عَبَّاسٍ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Ҳушайм ривоят қилди, аш-Шайбоний деди: бизга аш-Шаъбийдан хабар берилди, у деди: менга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни кўрган киши хабар бердики, (Набий) ажралиб турган бир қабр ёнидан ўтиб, унинг устига (жаноза) намозини ўқидилар ва ашоблари ортларида саф тортишди. «Сенга ким ривоят қилди?» дейилди. У: «Ибн Аббос,» деди.
أَخْبَرَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ عَلِيٍّ، - وَهُوَ أَبُو أُسَامَةَ - قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ بُرْقَانَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي مَرْزُوقٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، : أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى عَلَى قَبْرِ امْرَأَةٍ بَعْدَ مَا دُفِنَتْ .
Бизга ал-Муғийра ибн Абдурраҳмон хабар берди, у деди: бизга Зайд ибн Али — у Абу Усомадир — ривоят қилди, у деди: бизга Жаъфар ибн Бурқон, Ҳабиб ибн Абу Марзуқдан, у Атодан, у Жобирдан ривоят қилдики: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир аёлнинг устига, у дафн қилинганидан кейин, қабри устида (жаноза) намозини ўқидилар.