باب الاِخْتِلاَفِ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ فِيهِ
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصِلُ شَعْبَانَ بِرَمَضَانَ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга ан-Назр хабар берди, у деди: бизга Шуъба Тавба ал-Анбарийдан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Саламадан, у Умму Саламадан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шаъбонни рамазонга улар эдилар.
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ صِيَامِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ لاَ يُفْطِرُ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ لاَ يَصُومُ وَكَانَ يَصُومُ شَعْبَانَ أَوْ عَامَّةَ شَعْبَانَ .
Бизга ар-Робиъ ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Усома ибн Зайд хабар бердики, Муҳаммад ибн Иброҳим унга Абу Салама ибн Абдурраҳмондан ривоят қилди, у Ойша (розияллаҳу анҳо)дан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг рўзаси ҳақида сўради. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шу қадар) рўза тутар эдиларки, биз: «Энди очмайдилар (рўзани узмайдилар),» дердик. Ва (шу қадар) рўза тутмасдиларки, биз: «Энди тутмайдилар,» дердик. Шаъбонни ёки Шаъбоннинг кўп қисмини рўза тутардилар.»
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعْدِ بْنِ الْحَكَمِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ يَزِيدَ، أَنَّ ابْنَ الْهَادِ، حَدَّثَهُ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ كَانَتْ إِحْدَانَا تُفْطِرُ فِي رَمَضَانَ فَمَا تَقْدِرُ عَلَى أَنْ تَقْضِيَ حَتَّى يَدْخُلَ شَعْبَانُ وَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُ فِي شَهْرٍ مَا يَصُومُ فِي شَعْبَانَ كَانَ يَصُومُهُ كُلَّهُ إِلاَّ قَلِيلاً بَلْ كَانَ يَصُومُهُ كُلَّهُ .
Бизга Аҳмад ибн Саъд ибн ал-Ҳакам хабар берди, у деди: бизга амаким ривоят қилди, у деди: бизга Нофиъ ибн Язид ривоят қилдики, унга Ибн ал-Ҳод ривоят қилди, унга Муҳаммад ибн Иброҳим Абу Саламадан — яъни Ибн Абдурраҳмондан — у Ойша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: «Биздан (аёллардан) бири Рамазонда (ҳайз туфайли) рўзасини очар (қолдирар), кейин Шаъбон киргунга қадар уни қазо қилишга улгура олмасди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳеч бир ойда Шаъбондагидек кўп рўза тутмасдилар; уни — озгина (кунидан) ташқари — бутунлай рўза тутардилар; балки уни бутунлай рўза тутардилар.»