أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ قَالَ " أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَأْمُلُ الْعَيْشَ وَتَخْشَى الْفَقْرَ " .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон хабар берди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Умора ибн ал-Қаъқўдан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: бир киши: «Ё Расулуллаҳ, қайси садақа афзал?» деди. У: «Соғлом, бахил ҳолингда, ҳаётдан умидвор бўлиб, фақирликдан қўрқиб туриб садақа қилишингдир,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ، حَدَّثَهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ مَا كَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًى وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ " .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Амр ибн Усмон ривоят қилди, у деди: мен Мусо ибн Талҳани эшитдим, унга Ҳаким ибн Ҳизом ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Садақанинг афзали бойлик ортидан (бойлиги етарли бўлганидан) бўлганидир. Юқори қўл қуйи қўлдан яхшироқдир. (Садақани) ўзинг боқадиганлардан бошла,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادِ بْنِ الأَسْوَدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ الصَّدَقَةِ مَا كَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًى وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ " .
Бизга Амр ибн Саввод ибн ал-Асвад ибн Амр хабар берди, у Ибн Ваҳбдан (ривоят қилди), у деди: бизга Юнус, Ибн Шиҳобдан хабар берди, у деди: бизга Саид ибн ал-Мусайяб ривоят қилдики, у Абу Ҳурайранинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Садақанинг яхшиси бойлик ортидан (бойлиги етарли бўлганидан) бўлганидир. (Садақани) ўзинг боқадиганлардан бошла,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ الأَنْصَارِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Адий ибн Собитдан ривоят қилди, у деди: мен Абдуллаҳ ибн Язид ал-Ансорийни эшитдим, у Абу Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у: «Киши аҳлига (оиласига) ажрини умид қилиб сарф қилса, бу унга садақа бўлади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَعْتَقَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عُذْرَةَ عَبْدًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ، فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلَكَ مَالٌ غَيْرُهُ " . قَالَ لاَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَشْتَرِيهِ مِنِّي " . فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعَدَوِيُّ بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ فَجَاءَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " ابْدَأْ بِنَفْسِكَ فَتَصَدَّقْ عَلَيْهَا فَإِنْ فَضَلَ شَىْءٌ فَلأَهْلِكَ فَإِنْ فَضَلَ شَىْءٌ عَنْ أَهْلِكَ فَلِذِي قَرَابَتِكَ فَإِنْ فَضَلَ عَنْ ذِي قَرَابَتِكَ شَىْءٌ فَهَكَذَا وَهَكَذَا يَقُولُ بَيْنَ يَدَيْكَ وَعَنْ يَمِينِكَ وَعَنْ شِمَالِكَ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс, Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилди, у деди: Бану Узра (қабиласи)дан бир киши қули ўлимидан кейин озод бўлишини (мудаббар қилиб) эълон қилди. Бу Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етиб борди, у: «Сенинг ундан бошқа молингдар борми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни мендан ким сотиб олади?» дедилар. Уни Нуъайм ибн Абдуллаҳ ал-Адавий саккиз юз дирҳамга сотиб олди. (Расулуллаҳ) уни (пулни) келтириб, унга бердилар, сўнг: «Ўзингдан бошла, ўзингга садақа қил. Агар бирор нарса ортиб қолса, аҳлинг учун. Агар аҳлингдан бирор нарса ортса, қариндошинг учун. Агар қариндошингдан бирор нарса ортса, мана бундай ва мана бундай (қил),» деб олдингда, ўнгингда ва чапингда (ишора қилиб) дедилар.