2545-ҳадисСунани Насоий · Закот китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ الأَنْصَارِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Адий ибн Собитдан ривоят қилди, у деди: мен Абдуллаҳ ибн Язид ал-Ансорийни эшитдим, у Абу Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у: «Киши аҳлига (оиласига) ажрини умид қилиб сарф қилса, бу унга садақа бўлади,» дедилар.