5351-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Оила нафақаси
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ الأَنْصَارِيَّ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، فَقُلْتُ عَنِ النَّبِيِّ فَقَالَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَنْفَقَ الْمُسْلِمُ نَفَقَةً عَلَى أَهْلِهِ وَهْوَ يَحْتَسِبُهَا، كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً ".
Одам ибн Абу Иёс, Шуъбадан, у Адий ибн Собитдан ривоят қилади: Абдуллаҳ ибн Язид Ансорийни эшитдим, у Абу Масъуд Ансорийдан (ривоят қилди). Мен: Набийданми? дедим. У: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, деди: «Агар мусулмон ўз аҳлига бир нафақа сарфлаб, уни (савобини) ният қилса, у унга садақа бўлади» дедилар.