أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفَتْحِ " هَذَا الْبَلَدُ حَرَّمَهُ اللَّهُ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ فَهُوَ حَرَامٌ بِحُرْمَةِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لاَ يُعْضَدُ شَوْكُهُ وَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهُ وَلاَ يَلْتَقِطُ لُقَطَتَهُ إِلاَّ مَنْ عَرَّفَهَا وَلاَ يُخْتَلَى خَلاَهُ " . قَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ الإِذْخِرَ . فَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا " إِلاَّ الإِذْخِرَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Қудома, Жарирдан хабар берди, у Мансурдан, у Мужоҳиддан, у Товусдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Фатҳ куни: «Бу шаҳарни Аллаҳ осмонлар ва ерни яратган кунида ҳаром (муқаддас) қилган. Бас, у қиёмат кунигача Аллаҳнинг ҳаром қилиши билан ҳаромдир. Унинг тикони кесилмайди, ови (ҳайвони) ҳуркитилмайди, эълон қилувчидан бошқа ҳеч ким унинг тушиб қолган нарсасини олмайди ва ўти юлинмайди,» дедилар. Аббос: «Эй Расулуллаҳ, изхир (ўти)дан бошқаси (кесилмайдими)?» деди. Шунда у (Набий) маъноси: «Изхирдан бошқаси (мустасно),» деган бир сўзни айтдилар.