أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، قَا��َ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَمْسُ فَوَاسِقَ يُقْتَلْنَ فِي الْحِلِّ وَالْحَرَمِ الْحَيَّةُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ وَالْغُرَابُ الأَبْقَعُ وَالْحِدَأَةُ وَالْفَأْرَةُ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга ан-Назр ибн Шумайл ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Қатодадан хабар берди, мен Саид ибн ал-Мусайябдан эшитдим, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилиб (айтдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Ҳалол (жой)да ҳам, Ҳарамда ҳам ўлдириладиган беш хил зиёнкор (жонзот бор): илон, қутирган ит, оқ-қора чипор қарға, калхат ва сичқон,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْخَيْفِ مِنْ مِنًى حَتَّى نَزَلَتْ { وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا } فَخَرَجَتْ حَيَّةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْتُلُوهَا " . فَابْتَدَرْنَاهَا فَدَخَلَتْ فِي جُحْرِهَا .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар бериб, деди: бизга Яҳё ибн Одам, Ҳафс ибн Ғиёсдан ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Минонинг Хайф (деган жойи)да эдик, токи «Бандиланган отлар билан бирин-кетин юборилган (шамоллар)га қасам» (Мурсалот сураси, 1) (ояти) нозил бўлди. Шунда бир илон чиқиб қолди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни ўлдиринглар,» дедилар. Биз унга шошилдик, аммо у ўз инига кириб кетди.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ عَرَفَةَ الَّتِي قَبْلَ يَوْمِ عَرَفَةَ فَإِذَا حِسُّ الْحَيَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْتُلُوهَا " . فَدَخَلَتْ شَقَّ جُحْرٍ فَأَدْخَلْنَا عُودًا فَقَلَعْنَا بَعْضَ الْجُحْرِ فَأَخَذْنَا سَعَفَةً فَأَضْرَمْنَا فِيهَا نَارًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَقَاهَا اللَّهُ شَرَّكُمْ وَوَقَاكُمْ شَرَّهَا " .
Бизга Амр ибн Алий хабар бериб, деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Журайж ривоят қилди, менга Абуз-Зубайр хабар берди, у Мужоҳиддан, у Абу Убайдадан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан, Арафа кунидан олдинги Арафа кечасида эдик. Шунда илон товуши (эшитилди). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни ўлдиринглар,» дедилар. У иннинг ёриғига кириб кетди. Биз таёқ тиқиб, иннинг бир қисмини буздик, сўнг бир хурмо шохини олиб, унда олов ёқдик. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ уни сизларнинг ёмонлигингиздан, сизларни эса унинг ёмонлигидан сақлади,» дедилар.»