أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْخَيْفِ مِنْ مِنًى حَتَّى نَزَلَتْ { وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا } فَخَرَجَتْ حَيَّةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْتُلُوهَا " . فَابْتَدَرْنَاهَا فَدَخَلَتْ فِي جُحْرِهَا .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар бериб, деди: бизга Яҳё ибн Одам, Ҳафс ибн Ғиёсдан ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Минонинг Хайф (деган жойи)да эдик, токи «Бандиланган отлар билан бирин-кетин юборилган (шамоллар)га қасам» (Мурсалот сураси, 1) (ояти) нозил бўлди. Шунда бир илон чиқиб қолди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни ўлдиринглар,» дедилар. Биз унга шошилдик, аммо у ўз инига кириб кетди.»