وَحَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ أُمَيَّةَ - عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُ بِقَتْلِ الْكِلاَبِ فَنَنْبَعِثُ فِي الْمَدِينَةِ وَأَطْرَافِهَا فَلاَ نَدَعُ كَلْبًا إِلاَّ قَتَلْنَاهُ حَتَّى إِنَّا لَنَقْتُلُ كَلْبَ الْمُرَيَّةِ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ يَتْبَعُهَا .
Менга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, бизга Бишр — яъни Ибнул-Муфаззал — ривоят қилди, бизга Исмоил — у Ибн Умайядир — ривоят қилди, у Нофеъдан, у Абдуллаҳдан розияллаҳу анҳу ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам итларни ўлдиришга буюрар эдилар. Биз Мадинада ва унинг атрофларида тарқалардик, бирор итни қолдирмай ўлдирардик, ҳатто бадия (чўл) аҳлидан бўлган аёлнинг унга эргашиб юрган итини ҳам ўлдирардик.