أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ، عَنْ خُصَيْفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Абдуссалом ривоят қилди, Хусайдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоздан кейин (ортидан) иҳромга кириб талбия айтдилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَنْبَأَنَا النَّضْرُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ بِالْبَيْدَاءِ ثُمَّ رَكِبَ وَصَعِدَ جَبَلَ الْبَيْدَاءِ وَأَهَلَّ بِالْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ حِينَ صَلَّى الظُّهْرَ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, бизга ан-Назр хабар берди, деди: бизга Ашъас ривоят қилди, ал-Ҳасандан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Байдода пешин намозини ўқидилар, сўнг (уловига) миндилар ва Байдо тоғига кўтарилдилар ва пешин намозини ўқиганларида ҳаж ва умра учун иҳромга кириб талбия айтдилар.
أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرٍ، فِي حَجَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَتَى ذَا الْحُلَيْفَةِ صَلَّى وَهُوَ صَامِتٌ حَتَّى أَتَى الْبَيْدَاءَ .
Менга Имрон ибн Язид хабар бериб, деди: бизга Шуайб хабар берди, деди: менга Ибн Журайж хабар берди, деди: мен Жаъфар ибн Муҳаммаддан эшитдим, у отасидан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳажи ҳақида (ривоят қилди): У Зул-Ҳулайфага етиб келганларида (намоз) ўқидилар ва Байдога етиб келгунча жим турдилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ، يَقُولُ بَيْدَاؤُكُمْ هَذِهِ الَّتِي تَكْذِبُونَ فِيهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ مِنْ مَسْجِدِ ذِي الْحُلَيْفَةِ .
Бизга Қутайба хабар берди, Моликдан, у Мусо ибн Уқбадан, у Солимдан (ривоят қилдики), у отаси шундай деганини эшитди: «Сизлар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (нисбатан) ёлғон гапирадиган мана шу Байдойингиз — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) фақат Зул-Ҳулайфа масжидидан иҳромга кириб талбия айтганлар.»
أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْكَبُ رَاحِلَتَهُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ ثُمَّ يُهِلُّ حِينَ تَسْتَوِي بِهِ قَائِمَةً .
Бизга Исо ибн Иброҳим хабар берди, Ибн Ваҳбдан, деди: менга Юнус хабар берди, Ибн Шиҳобдан (ривоят қилдики), Солим ибн Абдуллаҳ унга хабар беришича, Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Зул-Ҳулайфада уловига миниб, сўнг улов у кишини кўтариб тик турганида иҳромга кириб талбия айтганларини кўрдим.»
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، ح وَأَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ يَعْنِي ابْنَ يُوسُفَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يُخْبِرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّ حِينَ اسْتَوَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ .
Бизга Имрон ибн Язид хабар бериб, деди: бизга Шуайб хабар берди, деди: бизга Ибн Журайж хабар берди, деди: менга Солиҳ ибн Кайсон хабар берди; ҳам (бошқа санад билан) менга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Ишоқ — яъни Ибн Юсуф — ривоят қилди, Ибн Журайждан, у Солиҳ ибн Кайсондан, у Нофиъдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улови у кишини кўтариб тик турганида иҳромга кириб талбия айтганларини айтиб берар эди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، وَابْنِ، جُرَيْجٍ وَابْنِ إِسْحَاقَ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَأَيْتُكَ تُهِلُّ إِذَا اسْتَوَتْ بِكَ نَاقَتُكَ . قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُهِلُّ إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَانْبَعَثَتْ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало хабар бериб, деди: бизга Ибн Идрис хабар берди, Убайдуллаҳдан, Ибн Журайждан, Ибн Ишоқдан ва Молик ибн Анасдан, улар ал-Мақбурийдан, у Убайд ибн Журайждан (ривоят қилиб), деди: «Мен Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)га: «Туянгиз сизни кўтариб тик турганида иҳромга кириб талбия айтганингизни кўрдим», дедим. У: «Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туялари у кишини кўтариб тик туриб қўзғалганида иҳромга кириб талбия айтар эдилар», деди.»