أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ، أَنَّهُ أَهْدَى لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِمَارَ وَحْشٍ وَهُوَ بِالأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَرَدَّهُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا فِي وَجْهِي قَالَ " أَمَّا إِنَّهُ لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكَ إِلاَّ أَنَّا حُرُمٌ " .
Бизга Қутайба ибн Саид Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан, у ас-Саъб ибн Жассомадан хабар бердики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ал-Абво ёки Ваддонда бўлганларида унга бир ёввойи эшак ҳадя қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса уни унга қайтардилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг юзимдаги (ғамни) кўрганларида: «Албатта, биз уни сенга фақат иҳромда бўлганимиз учунгина қайтардик,» дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِوَدَّانَ رَأَى حِمَارَ وَحْشٍ فَرَدَّهُ عَلَيْهِ وَقَالَ " إِنَّا حُرُمٌ لاَ نَأْكُلُ الصَّيْدَ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд Солиҳ ибн Кайсондан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан, у ас-Саъб ибн Жассомадан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (йўлга) келдилар. Ваддонга етганларида бир ёввойи эшак (ҳадя қилинган)ни кўриб, уни унга қайтардилар ва: «Биз иҳромдамиз, ов (гўшти)ни емаймиз,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عَطَاءٍ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، قَالَ لِزَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُهْدِيَ لَهُ عُضْوُ صَيْدٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَلَمْ يَقْبَلْهُ قَالَ نَعَمْ .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Аффон ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, у деди: бизга Қайс ибн Саъд Атодан хабар бердики, Ибн Аббос Зайд ибн Арқамга: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га иҳромда бўлганларида бир ов аъзоси (гўшти) ҳадя қилингани, У эса уни қабул қилмаганларини билмайсанми?» деди. У: «Ҳа, (биламан),» деди.
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى، وَسَمِعْتُ أَبَا عَاصِمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَدِمَ زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ فَقَالَ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ يَسْتَذْكِرُهُ كَيْفَ أَخْبَرْتَنِي عَنْ لَحْمِ، صَيْدٍ أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ حَرَامٌ قَالَ نَعَمْ أَهْدَى لَهُ رَجُلٌ عُضْوًا مِنْ لَحْمِ صَيْدٍ فَرَدَّهُ وَقَالَ " إِنَّا لاَ نَأْكُلُ إِنَّا حُرُمٌ " .
Менга Амр ибн Али хабар берди, у деди: мен Яҳёдан эшитдим, шунингдек Абу Осимдан эшитдим, улар иккаласи дедилар: бизга Ибн Журайж ривоят қилди, у деди: менга ал-Ҳасан ибн Муслим Товусдан, у Ибн Аббосдан хабар берди. У деди: Зайд ибн Арқам келди. Ибн Аббос унга эслатиб: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га иҳромда бўлганларида ҳадя қилинган ов гўшти ҳақида менга қандай хабар берган эдинг?» деди. У: «Ҳа, бир киши унга бир бўлак ов гўштини ҳадя қилди, У эса уни қайтарди ва: «Биз емаймиз, биз иҳромдамиз,» дедилар,» деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَهْدَى الصَّعْبُ بْنُ جَثَّامَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رِجْلَ حِمَارِ وَحْشٍ تَقْطُرُ دَمًا وَهُوَ مُحْرِمٌ وَهُوَ بِقُدَيْدٍ فَرَدَّهَا عَلَيْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Қудома хабар берди, у деди: бизга Жарир Мансурдан, у ал-Ҳакамдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: «Ас-Саъб ибн Жассома Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, У Қудайдда иҳромда бўлганларида, қони томиб турган бир ёввойи эшакнинг оёғини ҳадя қилди. У эса уни унга қайтардилар.»
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ الْمَعْنِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ حَبِيبٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، وَحَبِيبٍ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي ثَابِتٍ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ الصَّعْبَ بْنَ جَثَّامَةَ، أَهْدَى لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِمَارًا وَهُوَ مُحْرِمٌ فَرَدَّهُ عَلَيْهِ .
Бизга Юсуф ибн Ҳаммод ал-Маъний хабар берди, у деди: бизга Суфён ибн Ҳабиб Шуъбадан, у ал-Ҳакам ва Ҳабибдан — у Ибн Абу Собитдир — улар Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди: Ас-Саъб ибн Жассома Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, У иҳромда бўлганларида, бир (ёввойи) эшак ҳадя қилди. У эса уни унга қайтардилар.