أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ، أَنَّهُ أَهْدَى لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِمَارَ وَحْشٍ وَهُوَ بِالأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَرَدَّهُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا فِي وَجْهِي قَالَ " أَمَّا إِنَّهُ لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكَ إِلاَّ أَنَّا حُرُمٌ " .
Бизга Қутайба ибн Саид Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан, у ас-Саъб ибн Жассомадан хабар бердики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ал-Абво ёки Ваддонда бўлганларида унга бир ёввойи эшак ҳадя қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса уни унга қайтардилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг юзимдаги (ғамни) кўрганларида: «Албатта, биз уни сенга фақат иҳромда бўлганимиз учунгина қайтардик,» дедилар.