حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الصَّعْبِ بْنِ جَثَّامَةَ ـ رضى الله عنهم ـ أَنَّهُ أَهْدَى لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِمَارًا وَحْشِيًّا وَهْوَ بِالأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَرَدَّ عَلَيْهِ، فَلَمَّا رَأَى مَا فِي وَجْهِهِ قَالَ " أَمَا إِنَّا لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكَ إِلاَّ أَنَّا حُرُمٌ ".
Бизга Исмоил ривоят қилди, у деди: Менга Молик ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуддан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан, у Саъб ибн Жассомадан (розияллаҳу анҳум): У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — у Абвў ёки Ваддонда бўлган пайтда — бир ёввойи эшак ҳадя қилди. У уни (ҳадяни) қайтарди. У (Саъб)нинг юзида(ги хафаликни) кўрганда, деди: «Билиб қўй, биз уни сенга фақат иҳромда бўлганимиз учун қайтардик».