حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ الصَّعْبَ بْنَ جَثَّامَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِهِ بِالأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ فَأَهْدَى لَهُ حِمَارًا وَحْشِيًّا فَرَدَّهُ عَلَيْهِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا فِي وَجْهِهِ مِنَ الْكَرَاهِيَةِ قَالَ " إِنَّهُ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ وَلَكِنَّا حُرُمٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ ذَهَبَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ وَكَرِهُوا أَكْلَ الصَّيْدِ لِلْمُحْرِمِ . وَقَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا وَجْهُ هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَنَا إِنَّمَا رَدَّهُ عَلَيْهِ لَمَّا ظَنَّ أَنَّهُ صِيدَ مِنْ أَجْلِهِ وَتَرَكَهُ عَلَى التَّنَزُّهِ . وَقَدْ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الزُّهْرِيِّ عَنِ الزُّهْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ وَقَالَ أَهْدَى لَهُ لَحْمَ حِمَارِ وَحْشٍ . وَهُوَ غَيْرُ مَحْفُوظٍ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَزَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), унга Ибн Аббос хабар бердики, унга ас-Саъб ибн Жассома хабар бердики: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ал-Абво ёки Ваддон (деган жой)да унинг олдидан ўтди. У Расулуллаҳга ёввойи эшак ҳадя қилди, аммо у (Расулуллаҳ) уни қайтарди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг юзида (қайтаришдан) ногиронлик (хафалик) борлигини кўргач: «Биз сенинг ҳадянгни қайтараётганимиз йўқ, лекин биз иҳромдамиз,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ва бошқалардан бўлган бир гуруҳ аҳли илм шу ҳадисга амал қилиб, иҳромдаги киши учун ов гўштини ейишни макруҳ кўрганлар. Шофеъий деди: бу ҳадиснинг бизнинг наздимиздаги маъноси шуки, у фақат ўзининг учун овланган деб гумон қилгани учун қайтарди ва эҳтиёт учун уни тарк қилди. Зуҳрийнинг баъзи шогирдлари Зуҳрийдан бу ҳадисни ривоят қилиб: «Унга ёввойи эшак гўштини ҳадя қилди,» дедилар. Бу эса маҳфуз (сақланиб қолган, ишончли) эмас. У деди: бу бобда Али ва Зайд ибн Арқамдан (ҳам ҳадис бор).