حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ الصَّعْبَ بْنَ جَثَّامَةَ اللَّيْثِيَّ،، وَكَانَ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُخْبِرُ أَنَّهُ أَهْدَى لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِمَارَ وَحْشٍ وَهْوَ بِالأَبْوَاءِ ـ أَوْ بِوَدَّانَ ـ وَهْوَ مُحْرِمٌ فَرَدَّهُ، قَالَ صَعْبٌ فَلَمَّا عَرَفَ فِي وَجْهِي رَدَّهُ هَدِيَّتِي قَالَ " لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ، وَلَكِنَّا حُرُمٌ ".
Бизга Абулямон ривоят қилди, бизга Шуайб хабар берди, у Зуҳрийдан, у деди: Менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба хабар берди, Абдуллаҳ ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) унга хабар берди: У Саъб ибн Жассома Лайсийни — у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан эди — эшитди, у хабар берди: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — у Абвў ёки Ваддонда ва иҳромда бўлган пайтда — бир ёввойи эшак ҳадя қилди. У уни қайтарди. Саъб деди: У менинг юзимда ҳадямни қайтаргани(нинг асарини) билганда деди: «Бизда (рад қилишда) сенга қайтариш йўқ, лекин биз иҳромдамиз».