أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ صَفْوَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ، عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ السِّمْطِ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ يَا عَمْرُو حَدِّثْنَا حَدِيثًا، سَمِعْتَهُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ شَابَ شَيْبَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى بَلَغَ الْعَدُوَّ أَوَلَمْ يَبْلُغْ كَانَ لَهُ كَعِتْقِ رَقَبَةٍ وَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مُؤْمِنَةً كَانَتْ لَهُ فِدَاءَهُ مِنَ النَّارِ عُضْوًا بِعُضْوٍ " .
Бизга Амр ибн Усмон ибн Саид ибн Касир хабар берди, у деди: бизга Бақийя ривоят қилди, у Сафвондан (ривоят қилдики), у деди: менга Сулайм ибн Омир ривоят қилди, у Шураҳбил ибнис-Симтдан (ривоят қилдики), у Амр ибн Абаса (розияллаҳу анҳу)га: «Эй Амр, бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитган бир ҳадисингни ривоят қил,» деди. У деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ким Аллаҳ таоло йўлида бир оқарган соч (оқ тола) кўтарса, у Қиёмат кунида унга нур бўлади. Ким Аллаҳ таоло йўлида бир ўқ отса, у душманга етсин ёки етмасин, унга бир қул озод қилганчалик (ажр бўлади). Ким мўмин бир қулни озод қилса, у (қул) унинг учун дўзахдан аъзома-аъзо фидо (қутқарув) бўлади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي نَجِيحٍ السُّلَمِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ بَلَغَ بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ لَهُ دَرَجَةٌ فِي الْجَنَّةِ " . فَبَلَّغْتُ يَوْمَئِذٍ سِتَّةَ عَشَرَ سَهْمًا . قَالَ وَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ عِدْلُ مُحَرَّرٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ривоят қилди, у деди: бизга Қатода ривоят қилди, у Солим ибн Абил-Жаъддан, у Маъдон ибн Аби Талҳадан, у Абу Нажиҳ ас-Суламий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ким Аллаҳ йўлида бир ўқ (отиб душманга) етказса, у унга жаннатда бир даражадир,» дедилар. Бас, ўша куни мен ўн олти ўқни (душманга) етказдим. (Рови) деди: Ва мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини ҳам эшитдим: «Ким Аллаҳ йўлида бир ўқ отса, у бир қул озод қилишга тенг,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ السِّمْطِ، قَالَ لِكَعْبِ بْنِ مُرَّةَ يَا كَعْبُ حَدِّثْنَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاحْذَرْ . قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ " مَنْ شَابَ شَيْبَةً فِي الإِسْلاَمِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . قَالَ لَهُ حَدِّثْنَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَاحْذَرْ . قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ " ارْمُوا مَنْ بَلَغَ الْعَدُوَّ بِسَهْمٍ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهِ دَرَجَةً " . قَالَ ابْنُ النَّحَّامِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الدَّرَجَةُ قَالَ " أَمَا إِنَّهَا لَيْسَتْ بِعَتَبَةِ أُمِّكَ وَلَكِنْ مَا بَيْنَ الدَّرَجَتَيْنِ مِائَةُ عَامٍ " .
Бизга Муҳаммад ибнул-Ало хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, у деди: бизга ал-Аъмаш ривоят қилди, у Амр ибн Муррадан, у Солим ибн Абил-Жаъддан, у Шураҳбил ибнис-Симтдан (ривоят қилдики), у Каъб ибн Мурра (розияллаҳу анҳу)га: «Эй Каъб, бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қил ва (ёлғондан) эҳтиёт бўл,» деди. У деди: Мен у (зот)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ким Исломда, Аллаҳ йўлида бир оқарган соч (оқ тола) кўтарса, у Қиёмат кунида унга нур бўлади.» (Шураҳбил) унга: «Бизга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қил ва (ёлғондан) эҳтиёт бўл,» деди. У деди: Мен у (зот)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ўқ отинг; ким душманга бир ўқ етказса, Аллаҳ уни шу билан бир даража кўтаради.» Ибнун-Наҳҳом: «Эй Расулуллаҳ, даража нима?» деди. У: «Билингки, у (сизнинг уйингиздаги) онангизнинг остонаси (каби) эмас; балки икки даража ораси (масофаси) юз йил(лик)дир,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ خَالِدًا، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الشَّامِيَّ - يُحَدِّثُ عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ السِّمْطِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ، قَالَ قُلْتُ يَا عَمْرُو بْنَ عَبَسَةَ حَدِّثْنَا حَدِيثًا، سَمِعْتَهُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ فِيهِ نِسْيَانٌ وَلاَ تَنَقُّصٌ . قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَلَغَ الْعَدُوَّ أَخْطَأَ أَوْ أَصَابَ كَانَ لَهُ كَعِدْلِ رَقَبَةٍ وَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مُسْلِمَةً كَانَ فِدَاءُ كُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ وَمَنْ شَابَ شَيْبَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга ал-Муътамир ривоят қилди, у деди: Мен Холид — яъни Ибн Зайд Абу Абдурраҳмон аш-Шомий — нинг Шураҳбил ибнис-Симтдан, у Амр ибн Абаса (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилиб (шундай) деяётганини эшитдим: у деди: Мен: «Эй Амр ибн Абаса, бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитган, унда унутиш ҳам, камайтириш ҳам бўлмаган бир ҳадисингни ривоят қил,» дедим. У деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ким Аллаҳ йўлида бир ўқ отса-да, у душманга етса, хато қилсин ёки тегсин, унга бир қул озод қилишга тенг (ажр бўлади). Ким мусулмон бир қулни озод қилса, ундан ҳар бир аъзо (қулнинг ҳар бир аъзоси) унинг аъзоси учун жаҳаннам ўтидан фидо (қутқарув) бўлади. Ким Аллаҳ йўлида бир оқарган соч (оқ тола) кўтарса, у Қиёмат кунида унга нур бўлади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ الْوَلِيدِ، عَنِ ابْنِ جَابِرٍ، عَنْ أَبِي سَلاَّمٍ الأَسْوَدِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُدْخِلُ ثَلاَثَةَ نَفَرٍ الْجَنَّةَ بِالسَّهْمِ الْوَاحِدِ صَانِعَهُ يَحْتَسِبُ فِي صُنْعِهِ الْخَيْرَ وَالرَّامِيَ بِهِ وَمُنَبِّلَهُ " .
Бизга Амр ибн Усмон ибн Саид хабар берди, у Валиддан, у Ибн Жобирдан, у Абу Саллом ал-Асваддан, у Холид ибн Язиддан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла битта ўқ сабабли уч кишини жаннатга киритади: уни ясаганда яхшиликни (ният қилиб) ажр кўзлаб ясаганини, уни отганини ва унга (ўқ)ни узатиб турганини,» дедилар.