أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ذَهَبَ إِلَى قُبَاءٍ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكٌ عَلَى الأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلُ الْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ " . شَكَّ إِسْحَاقُ . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ نَامَ - وَقَالَ الْحَارِثُ فَنَامَ - ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَضَحِكَ فَقُلْتُ لَهُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ مُلُوكٌ عَلَى الأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلُ الْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ " . كَمَا قَالَ فِي الأَوَّلِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ . قَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ " . فَرَكِبَتِ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنَ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганда мен эшитиб турган ҳолда — Ибнул-Қосимдан хабар беришди, у деди: менга Молик, Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қубога борганларида Умм Ҳаром бинт Милҳоннинг олдига кирар, у (Умм Ҳаром) уларга таом едирарди. Умм Ҳаром бинт Милҳон Убода ибнус-Сомитнинг (хотини) тагида (никоҳида) эди. Бир куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг олдига кирдилар, у таом едирди ва ўтириб (Набийнинг) бошларини кўриб (титини териб) қўя бошлади. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ухлаб қолдилар, кейин кулиб уйғондилар. У (Умм Ҳаром) деди: мен: «Сизни нима кулдирди, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «Умматимдан баъзи кишилар менга кўрсатилди — Аллаҳ йўлида ғазот қилувчи (жанг қилувчи) ҳолда, улар тахтлардаги подшоҳлар каби (ёки тахтлардаги подшоҳлар мисоли) бу денгизнинг ўртасига миниб (сузиб) боришяпти,» дедилар. — Ишоқ (ривоятда) шубҳа қилди (қайси иборани айтганида). — Мен: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга мени улардан қилишини сўраб дуо қилинг,» дедим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга дуо қилдилар. Кейин ухладилар — ал-Ҳорис: «кейин ухладилар» деди — кейин уйғониб кулдилар. Мен унга: «Сизни нима кулдирди, эй Расулуллаҳ?» дедим. У: «Умматимдан баъзи кишилар менга кўрсатилди — Аллаҳ йўлида ғазот қилувчи ҳолда, тахтлардаги подшоҳлар каби (ёки тахтлардаги подшоҳлар мисоли),» — биринчи гал айтганларидай — дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга мени улардан қилишини сўраб дуо қилинг,» дедим. У: «Сен аввалгилардансан,» дедилар. Сўнг у (Умм Ҳаром) Муовия замонида денгизга (сузиб) чиқди ва денгиздан чиққач, уловидан йиқилиб, ҳалок бўлди.