Аёлнинг ўзини маъқул кишига таклиф қилиши

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي مَرْحُومُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْعَطَّارُ أَبُو عَبْدِ الصَّمَدِ، قَالَ سَمِعْتُ ثَابِتًا الْبُنَانِيَّ، يَقُولُ كُنْتُ عِنْدَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَعِنْدَهُ ابْنَةٌ لَهُ فَقَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَرَضَتْ عَلَيْهِ نَفْسَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَكَ فِيَّ حَاجَةٌ

Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно хабар берди, у деди: менга Марҳум ибн Абдулазиз ал-Аттор Абу Абдиссамад ривоят қилди, у деди: мен Собит ал-Бунонийнинг шундай деяётганини эшитдим: мен Анас ибн Моликнинг ҳузурида эдим, унинг ёнида қизи бор эди. У деди: бир аёл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келиб, ўзини унга (никоҳ учун) таклиф қилди ва: «Ё Расулуллаҳ, менга эҳтиёжингиз (яъни мени никоҳлаш хоҳишингиз) борми?» деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَرْحُومٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ امْرَأَةً، عَرَضَتْ نَفْسَهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَضَحِكَتِ ابْنَةُ أَنَسٍ فَقَالَتْ مَا كَانَ أَقَلَّ حَيَاءَهَا ‏.‏ فَقَالَ أَنَسٌ هِيَ خَيْرٌ مِنْكِ عَرَضَتْ نَفْسَهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Марҳум ривоят қилди, у деди: бизга Собит ривоят қилди, Анасдан (ривоят қилдики), бир аёл ўзини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (никоҳ учун) таклиф қилди. Шунда Анаснинг қизи кулиб: «Унинг ҳаёси қанчалик кам эди-я!» деди. Анас: «У сендан яхшироқдир; у ўзини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га таклиф қилган-ку,» деди.