3250-ҳадисСунани Насоий · Никоҳ китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَرْحُومٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ امْرَأَةً، عَرَضَتْ نَفْسَهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَضَحِكَتِ ابْنَةُ أَنَسٍ فَقَالَتْ مَا كَانَ أَقَلَّ حَيَاءَهَا . فَقَالَ أَنَسٌ هِيَ خَيْرٌ مِنْكِ عَرَضَتْ نَفْسَهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Марҳум ривоят қилди, у деди: бизга Собит ривоят қилди, Анасдан (ривоят қилдики), бир аёл ўзини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (никоҳ учун) таклиф қилди. Шунда Анаснинг қизи кулиб: «Унинг ҳаёси қанчалик кам эди-я!» деди. Анас: «У сендан яхшироқдир; у ўзини Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га таклиф қилган-ку,» деди.