أَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ فِيمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ - وَقَالَ الْحَارِثُ فِيمَا أُنْزِلَ مِنَ الْقُرْآنِ - عَشْرُ رَضَعَاتٍ مَعْلُومَاتٍ يُحَرِّمْنَ ثُمَّ نُسِخْنَ بِخَمْسٍ مَعْلُومَاتٍ فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ مِمَّا يُقْرَأُ مِنَ الْقُرْآنِ .
Менга Ҳорун ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик ривоят қилди, ҳамда ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганида, мен эшитиб турган ҳолда — Ибн ал-Қосимдан (ривоят қилди), у деди: менга Молик ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Амрадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилди), у деди: Аллаҳ азза ва жалла нозил қилган нарсалар орасида — ал-Ҳорис эса: «Қуръандан нозил қилинган нарсалар орасида» деди — «ўн марта маълум эмизиш (никоҳни) ҳаром қилади» деган (оят) бор эди, сўнгра у беш маълум (эмизиш) билан насх (бекор) қилинди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этдилар, ҳолбуки у (беш эмизиш ҳукми) Қуръандан ўқиладиган нарсалардан эди.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، وَأَيُّوبَ، عَنْ صَالِحٍ أَبِي الْخَلِيلِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنِ الرَّضَاعِ فَقَالَ " لاَ تُحَرِّمُ الإِمْلاَجَةُ وَلاَ الإِمْلاَجَتَانِ " . وَقَالَ قَتَادَةُ " الْمَصَّةُ وَالْمَصَّتَانِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн ас-Саббоҳ ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Савў ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, у Қатода ва Айюбдан, улар Солиҳ Абул-Халиддан, у Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорис ибн Навфалдан, у Уммул-Фазлдан (ривоят қилдики), Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эмизиш ҳақида сўралди, шунда у: «Бир марта ёки икки марта эмизиш (никоҳни) ҳаром қилмайди,» дедилар. Қатода (ўз ривоятида): «Бир марта ёки икки марта сўриш (ҳаром қилмайди),» деди.
أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تُحَرِّمُ الْمَصَّةُ وَالْمَصَّتَانِ " .
Бизга Шуайб ибн Юсуф хабар берди, у Яҳёдан, у Ҳишомдан (ривоят қилди), у деди: менга отам ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн аз-Зубайр (розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Бир марта ёки икки марта сўриш (никоҳни) ҳаром қилмайди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُحَرِّمُ الْمَصَّةُ وَالْمَصَّتَانِ " .
Бизга Зиёд ибн Айюб хабар берди, у деди: бизга Ибн Улайя, Айюбдан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у Ойша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир марта ёки икки марта эмизиш (никоҳни) ҳаром қилмайди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ كَتَبْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ بْنِ يَزِيدَ النَّخَعِيِّ نَسْأَلُهُ عَنِ الرَّضَاعِ، فَكَتَبَ أَنَّ شُرَيْحًا، حَدَّثَنَا أَنَّ عَلِيًّا وَابْنَ مَسْعُودٍ كَانَا يَقُولاَنِ يُحَرِّمُ مِنَ الرَّضَاعِ قَلِيلُهُ وَكَثِيرُهُ . وَكَانَ فِي كِتَابِهِ أَنَّ أَبَا الشَّعْثَاءِ الْمُحَارِبِيَّ حَدَّثَنَا أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " لاَ تُحَرِّمُ الْخَطْفَةُ وَالْخَطْفَتَانِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Базеиъ хабар берди, у деди: бизга Язид — яъни ибн Зурайъ — ривоят қилди, у деди: бизга Саид, Қатодадан ривоят қилди. У деди: Биз Иброҳим ибн Язид ан-Нахаийга эмизиш тўғрисида сўраб хат ёздик. У жавоб ёздики, Шурайҳ бизга ривоят қилган эдики, Али ва Ибн Масъуд: «Эмизишнинг ози ҳам, кўпи ҳам (никоҳни) ҳаром қилади,» дейишарди. Ва унинг хатида шундай ҳам бор эдики, Абуш-Шаъсў ал-Муҳорибий бизга ривоят қилибдики, Ойша унга ривоят қилибдики, Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир-икки томчи (чимдим) эмиш (никоҳни) ҳаром қилмайди,» дердилар.
أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي رَجُلٌ قَاعِدٌ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ . فَقَالَ " انْظُرْنَ مَا إِخْوَانُكُنَّ - وَمَرَّةً أُخْرَى - انْظُرْنَ مَنْ إِخْوَانُكُنَّ مِنَ الرَّضَاعَةِ فَإِنَّ الرَّضَاعَةَ مِنَ الْمَجَاعَةِ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий ўз ҳадисида Абул-Аҳвасдан, у Ашъас ибн Абуш-Шаъсўдан, у отасидан, у Масруқдан хабар берди. У деди: Ойша (розияллаҳу анҳо) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримга кирдилар, менинг олдимда эса бир киши ўтирган эди. Бу (ҳол) уларга оғир ботди ва мен юзларида ғазабни кўрдим. Шунда мен: «Ё Расулуллаҳ, у менинг эмикдош акам,» дедим. Шунда у: «Ака-укаларингиз кимлигига қараб кўринглар — яна бир бор: эмикдош ака-укаларингиз кимлигига қараб кўринглар, чунки эмизиш (ҳаром қиладиган эмизиш) очликдан (бўладиган эмизиш)дир,» дедилар.