أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي رَجُلٌ قَاعِدٌ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ . فَقَالَ " انْظُرْنَ مَا إِخْوَانُكُنَّ - وَمَرَّةً أُخْرَى - انْظُرْنَ مَنْ إِخْوَانُكُنَّ مِنَ الرَّضَاعَةِ فَإِنَّ الرَّضَاعَةَ مِنَ الْمَجَاعَةِ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий ўз ҳадисида Абул-Аҳвасдан, у Ашъас ибн Абуш-Шаъсўдан, у отасидан, у Масруқдан хабар берди. У деди: Ойша (розияллаҳу анҳо) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримга кирдилар, менинг олдимда эса бир киши ўтирган эди. Бу (ҳол) уларга оғир ботди ва мен юзларида ғазабни кўрдим. Шунда мен: «Ё Расулуллаҳ, у менинг эмикдош акам,» дедим. Шунда у: «Ака-укаларингиз кимлигига қараб кўринглар — яна бир бор: эмикдош ака-укаларингиз кимлигига қараб кўринглар, чунки эмизиш (ҳаром қиладиган эмизиш) очликдан (бўладиган эмизиш)дир,» дедилар.