حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي رَجُلٌ، قَالَ " يَا عَائِشَةُ مَنْ هَذَا ". قُلْتُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ. قَالَ " يَا عَائِشَةُ، انْظُرْنَ مَنْ إِخْوَانُكُنَّ، فَإِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنَ الْمَجَاعَةِ ". تَابَعَهُ ابْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ.
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, у Ашъас ибн Абу Шаъсодан, у отасидан, у Масруқдан: Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг (ҳузуримга) кирди, менинг ёнимда бир киши бор эди. У: «Эй Оиша, бу ким?» деди. Мен: Менинг сут (томондан) акам, дедим. У: «Эй Оиша, кимлар (сут) биродарларингиз эканин(г)ни қаранглар (эътибор беринглар), чунки эмизиш фақат очликдан (бўладиган сувчакликдан эътиборли)дир», деди. Буни Ибн Маҳдий Суфёндан (ривоят қилиб) мутобаъа қилди.