حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي رَجُلٌ قَاعِدٌ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ . قَالَتْ فَقَالَ " انْظُرْنَ إِخْوَتَكُنَّ مِنَ الرَّضَاعَةِ فَإِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنَ الْمَجَاعَةِ
бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий ривоят қилди, бизга Абу ал-Аҳвас Ашъас ибн Абу аш-Шаъсодан, у отасидан, у Масруқдан ривоят қилди, у деди: Оиша деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг олдимга кирди, менинг ёнимда бир эркак ўтирган эди; бу унга қаттиқ (оғир) ботди ва мен унинг юзида ғазабни кўрдим. (Оиша) деди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, у менинг эмизишдан бўлган акамдир» дедим. (Оиша) деди: У: «Эмизишдан бўлган акаларингизга (диққат билан) қаранг, чунки эмизиш (ҳаром қиладигани) фақат очликдан (чақалоқликдаги тўйдирадиган эмизиш)дир» деди.