Сунани Термизий — 77-ҳадис

Таҳорат китоби · Уйқудан кейин таҳорат

77-ҳадисСунани Термизий · Таҳорат китоби

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، - كُوفِيٌّ - وَهَنَّادٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ الْمُلاَئِيُّ، عَنْ أَبِي خَالِدٍ الدَّالاَنِيِّ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَامَ وَهُوَ سَاجِدٌ حَتَّى غَطَّ أَوْ نَفَخَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي ‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ قَدْ نِمْتَ قَالَ ‏ "‏ إِنَّ الْوُضُوءَ لاَ يَجِبُ إِلاَّ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا فَإِنَّهُ إِذَا اضْطَجَعَ اسْتَرْخَتْ مَفَاصِلُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو خَالِدٍ اسْمُهُ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ ‏.‏

Бизга Исмоил ибн Мусо — куфалик — ва Ҳаннод ва Муҳаммад ибн Убайд ал-Муҳорибий — маъно битта — ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Абдуссалом ибн Ҳарб ал-Мулўий ривоят қилди, Абу Холид ад-Далоонийдан, у Қатодадан, у Абул-Олиядан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни сажда ҳолатида хуриллаб ёки пуфлагунларича ухлаётганларини, сўнг туриб намоз ўқиганларини кўрди. Мен: «Ё Расулуллаҳ, сиз ухлаб қолдингиз-ку,» дедим. У: «Албатта таҳорат фақат ёнбошлаб ухлаган кишигагина вожиб бўлади, чунки у ёнбошлаганида бўғимлари бўшашади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Абу Холиднинг исми Язид ибн Абдураҳмондир. У (Термизий) деди: бу бобда Оиша, Ибн Масъуд ва Абу Ҳурайрадан (ҳам ҳадислар) бор.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 3606-ҳадисЭмизиш китоби

Ё Расулуллаҳ, у менинг эмизишдан бўлган акамдир Эмизишдан бўлган акаларингизга (диққат билан) қаранг, чунки эмизиш (ҳаром қиладигани) фақат очликдан (чақалоқликдаги тўйдирадиган эмизиш)дир

Сунани Абу Довуд, 222-ҳадисТаҳорат китоби

ки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жунуб бўлиб ухламоқчи бўлганларида, намоз учун таҳорат олганидек таҳорат олар эдилар.

Саҳиҳи Муслим, 699-ҳадисҲайз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — у жунуб (бўлган) ҳолда — ухламоқчи бўлганида, ухлашдан олдин намоз учун (қиладиган) вузусидек вузу қилар эди.

Саҳиҳи Муслим, 1448-ҳадисМасжидлар китоби

Албатта одамлар (аллақачон) намоз ўқиди ва ухлади; сизлар эса, то намозни кутар эканси з, ҳамон намозда (саналасиз)

Саҳиҳи Муслим, 6056-ҳадисФазилатлар китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уйингда, тўшагингда ухладилар Нима қилаяпсан, эй Умму Сулайм? Эй Расулуллаҳ, биз унинг баракасини болаларимиз учун умид қиламиз Тўғри қилибсан

Саҳиҳи Муслим, 1835-ҳадисМусофир намози

Бирортангиз намозда мудраса (уйқу босса), то ундан уйқу кетгунга қадар ухласин; чунки бирортангиз мудраган ҳолда намоз ўқиса, эҳтимол мағфират сўрамоқчи бўлиб (хато билан) ўз нафсини сўкиб қўяр