وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ الْعَمِّيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، . أَنَّهُمْ سَأَلُوا أَنَسًا عَنْ خَاتَمِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَخَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ ذَاتَ لَيْلَةٍ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ أَوْ كَادَ يَذْهَبُ شَطْرُ اللَّيْلِ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ " إِنَّ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا وَنَامُوا وَإِنَّكُمْ لَمْ تَزَالُوا فِي صَلاَةٍ مَا انْتَظَرْتُمُ الصَّلاَةَ " . قَالَ أَنَسٌ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ مِنْ فِضَّةٍ وَرَفَعَ إِصْبَعَهُ الْيُسْرَى بِالْخِنْصَرِ .
Собит (ривоят қилди)ки: Улар Анасдан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги ҳақида сўрадилар. У: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кеча хуфтонни кечанинг яримига — ёки кечанинг ярими кетай деб тургунга — қадар кечиктирди, кейин келди ва: «Албатта одамлар (аллақачон) намоз ўқиди ва ухлади; сизлар эса, то намозни кутар эканси з, ҳамон намозда (саналасиз)» деди. Анас: Гўё мен унинг кумуш узугининг ялтирашига қараб тургандекман, деди — ва у чап қўлининг жимжилоғини кўтарди.