حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ الْمَعْنَى، وَاحِدٌ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا رَجُلٌ قَالَ حَفْصٌ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ - ثُمَّ اتَّفَقَا - قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ . فَقَالَ " انْظُرْنَ مَنْ إِخْوَانُكُنَّ فَإِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنَ الْمَجَاعَةِ " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, (ҳ) бизга Муҳаммад ибн Касир ҳам ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, у Ашъас ибн Сулаймдан, у отасидан, у Масруқдан, у Оишадан — маъно бир — ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг олдига кирдилар, унинг ёнида бир киши бор эди. Ҳафс деди: Бу унга оғир келди ва юзи ўзгарди — сўнг (ривоятда) бир-бирига мувофиқ келдилар. У деди: «Эй Расулуллаҳ, у менинг эмизишдан акамдир.» У деди: «Кимлар биродарларингиз эканлигига назар солинглар, чунки эмизиш фақат очликдан (чақалоқликда) бўлади.»