2059-ҳадисСунани Абу Довуд · Никоҳ китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ مُطَهِّرٍ، أَنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنٍ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ لاَ رِضَاعَ إِلاَّ مَا شَدَّ الْعَظْمَ وَأَنْبَتَ اللَّحْمَ . فَقَالَ أَبُو مُوسَى لاَ تَسْأَلُونَا وَهَذَا الْحَبْرُ فِيكُمْ .
Бизга Абдуссалом ибн Мутаҳҳар ривоят қилдики, Сулаймон ибн Муғийра уларга ривоят қилди, у Абу Мусодан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Масъуднинг бир ўғлидан, у Ибн Масъуддан ривоят қилди, у деди: Суякни қотирадиган ва гўштни ўстирадигандан бошқа эмизиш (ҳукм берувчи) эмас. Шунда Абу Мусо деди: «Биздан сўраманглар, мана бу олим (Ибн Масъуд) сизларнинг ораларингизда турибди.»