باب الشَّهَادَةِ عَلَى الأَنْسَابِ وَالرَّضَاعِ الْمُسْتَفِيضِ وَالْمَوْتِ الْقَدِيمِ
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ، عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اسْتَأْذَنَ عَلَىَّ أَفْلَحُ فَلَمْ آذَنْ لَهُ، فَقَالَ أَتَحْتَجِبِينَ مِنِّي وَأَنَا عَمُّكِ فَقُلْتُ وَكَيْفَ ذَلِكَ قَالَ أَرْضَعَتْكِ امْرَأَةُ أَخِي بِلَبَنِ أَخِي. فَقَالَتْ سَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " صَدَقَ أَفْلَحُ، ائْذَنِي لَهُ ".
Бизга Одам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, бизга Ҳакам хабар берди, у Ироқ ибн Моликдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо), у деди: Афлаҳ менинг (ҳузуримга кириш учун) изн сўрадй, мен унга изн бермадим. У: Мендан парда тутяпсанми, мен сенинг (сут) амакингман? деди. Мен: Бу қандай? дедим. У: Сени акамнинг хотини акамнинг сути билан эмизган, деди. У деди: Мен бу ҳақда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрадим. У: «Афлаҳ рост айтди, унга изн бер», деди.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بِنْتِ حَمْزَةَ " لاَ تَحِلُّ لِي، يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ، هِيَ بِنْتُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ ".
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Қатода ривоят қилди, у Жобир ибн Зайддан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ҳамзанинг қизи ҳақида деди: «У менга ҳалол эмас. Эмизишдан ҳаромбўладиган нарса насабдан ҳаромбўладиган нарса(дек). У менинг сут (томондан) акамнинг қизи».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ عِنْدَهَا، وَأَنَّهَا سَمِعَتْ صَوْتَ رَجُلٍ يَسْتَأْذِنُ فِي بَيْتِ حَفْصَةَ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُرَاهُ فُلاَنًا. لِعَمِّ حَفْصَةَ مِنَ الرَّضَاعَةِ. فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذَا رَجُلٌ يَسْتَأْذِنُ فِي بَيْتِكَ. قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُرَاهُ فُلاَنًا ". لِعَمِّ حَفْصَةَ مِنَ الرَّضَاعَةِ. فَقَالَتْ عَائِشَةُ لَوْ كَانَ فُلاَنٌ حَيًّا ـ لِعَمِّهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ ـ دَخَلَ عَلَىَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ، إِنَّ الرَّضَاعَةَ تُحَرِّمُ مَا يَحْرُمُ مِنَ الْوِلاَدَةِ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Молик хабар берди, у Абдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Амра бинти Абдурроҳмандан: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оиша (розияллаҳу анҳо) унга хабар берди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ҳузурида эди, у Ҳафсанинг уйида изн сўраётган бир кишининг овозини эшитди. Оиша деди: Мен: Ё Расулуллаҳ, мен уни фалончи деб ўйлайман — Ҳафсанинг сут амакисини — дедим. Оиша: Ё Расулуллаҳ, бу сенинг уйингда изн сўраётган бир киши, деди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен уни фалончи деб ўйлайман» — Ҳафсанинг сут амакисини, деди. Оиша: Агар фалончи тирик бўлганида — унинг сут амакиси — менинг (ҳузуримга) кирар эди(ми)? деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳа, албатта эмизиш — туғилишдан ҳаромбўладиган нарсани ҳаромқилади», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي رَجُلٌ، قَالَ " يَا عَائِشَةُ مَنْ هَذَا ". قُلْتُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ. قَالَ " يَا عَائِشَةُ، انْظُرْنَ مَنْ إِخْوَانُكُنَّ، فَإِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنَ الْمَجَاعَةِ ". تَابَعَهُ ابْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ.
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, у Ашъас ибн Абу Шаъсодан, у отасидан, у Масруқдан: Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менинг (ҳузуримга) кирди, менинг ёнимда бир киши бор эди. У: «Эй Оиша, бу ким?» деди. Мен: Менинг сут (томондан) акам, дедим. У: «Эй Оиша, кимлар (сут) биродарларингиз эканин(г)ни қаранглар (эътибор беринглар), чунки эмизиш фақат очликдан (бўладиган сувчакликдан эътиборли)дир», деди. Буни Ибн Маҳдий Суфёндан (ривоят қилиб) мутобаъа қилди.