Уйланган кишига ҳадя бериш

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، - وَهُوَ ابْنُ سُلَيْمَانَ - عَنِ الْجَعْدِ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ بِأَهْلِهِ - قَالَ - وَصَنَعَتْ أُمِّي أُمُّ سُلَيْمٍ حَيْسًا - قَالَ - فَذَهَبْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّ أُمِّي تُقْرِئُكَ السَّلاَمَ وَتَقُولُ لَكَ إِنَّ هَذَا لَكَ مِنَّا قَلِيلٌ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ضَعْهُ - ثُمَّ قَالَ - اذْهَبْ فَادْعُ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَمَنْ لَقِيتَ ‏"‏ ‏.‏ وَسَمَّى رِجَالاً فَدَعَوْتُ مَنْ سَمَّى وَمَنْ لَقِيتُهُ قُلْتُ لأَنَسٍ عِدَّةُ كَمْ كَانُوا قَالَ يَعْنِي زُهَاءَ ثَلاَثِمِائَةٍ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لِيَتَحَلَّقْ عَشَرَةٌ عَشَرَةٌ فَلْيَأْكُلْ كُلُّ إِنْسَانٍ مِمَّا يَلِيهِ ‏"‏ ‏.‏ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا فَخَرَجَتْ طَائِفَةٌ وَدَخَلَتْ طَائِفَةٌ قَالَ لِي ‏"‏ يَا أَنَسُ ارْفَعْ ‏"‏ ‏.‏ فَرَفَعْتُ فَمَا أَدْرِي حِينَ رَفَعْتُ كَانَ أَكْثَرَ أَمْ حِينَ وَضَعْتُ ‏.‏

Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Жаъфар — у Ибн Сулаймондир — ривоят қилди, ал-Жаъд Абу Усмондан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйландилар ва хотинлари билан қовушдилар. Онам Умму Сулайм хайс (хурмо, сариёғ ва творогдан тайёрланадиган овқат) қилди. Мен уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га олиб бордим ва: «Онам сизга салом йўллаб, сизга дейдики: бу биздан сизга оз (ҳадя)дир,» дедим. У: «Уни қўй,» дедилар. Сўнг: «Бор, фалончини ва фалончини ва кимни учратсанг, чақир,» дедилар ва бир неча кишиларни номма-ном айтдилар. Мен у айтганларни ва ўзим учратганларни чақирдим.» Мен Анасга: «Улар қанча (киши) эди?» дедим. У: «Тахминан уч юз (киши),» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўнтадан, ўнтадан бўлиб давра қурсинлар ва ҳар киши ўз олдидагидан есин,» дедилар. Улар тўйгунча едилар; бир гуруҳ чиқар, бошқа гуруҳ кирар эди. У менга: «Эй Анас, йиғиштир,» дедилар. Мен йиғиштирдим, лекин йиғиштирган вақтим кўп эдими ёки қўйган вақтим кўп эдими, билмайман.»

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ الْوَزِيرِ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ كَثِيرِ بْنِ عُفَيْرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ آخَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ قُرَيْشٍ وَالأَنْصَارِ فَآخَى بَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ إِنَّ لِي مَالاً فَهُوَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ شَطْرَانِ وَلِي امْرَأَتَانِ فَانْظُرْ أَيُّهُمَا أَحَبُّ إِلَيْكَ فَأَنَا أُطَلِّقُهَا فَإِذَا حَلَّتْ فَتَزَوَّجْهَا ‏.‏ قَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ دُلُّونِي - أَىْ - عَلَى السُّوقِ ‏.‏ فَلَمْ يَرْجِعْ حَتَّى رَجَعَ بِسَمْنٍ وَأَقِطٍ قَدْ أَفْضَلَهُ ‏.‏ قَالَ وَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَىَّ أَثَرَ صُفْرَةٍ فَقَالَ ‏"‏ مَهْيَمْ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Яҳё ибн ал-Вазир хабар берди, у деди: бизга Саид ибн Касир ибн Уфайр ривоят қилди, у деди: менга Сулаймон ибн Билол хабар берди, Яҳё ибн Саиддан, у Ҳумайд ат-Тавилдан, у Анасдан (ривоят қилдики), у Анасни шундай деяётганини эшитган: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қурайш билан Ансор ўртасида биродарлик ўрнатдилар ва Саъд ибн ар-Рабиъ билан Абдурраҳмон ибн Авф ўртасида биродарлик ўрнатдилар. Саъд унга: «Менда мол бор, у сен билан менинг орамизда икки бўлакдир; ва менда икки хотин бор, қара, қайси бири сенга кўпроқ ёқса, мен уни талоқ қиламан, иддаси тугагач уни уйлангин,» деди. У: «Аллаҳ сенга аҳлинг ва молингда барака берсин. Менга бозорни кўрсатинглар,» деди. Сўнг у қайтиб келгунига қадар (савдо қилиб), бир оз сариёғ ва творог (ақит) ортдириб қайтди.» У (Абдурраҳмон) деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менда сариқ (хушбўйлик) изини кўрдилар ва: «Бу нима?» дедилар. Мен: «Ансордан бир аёлга уйландим,» дедим. У: «Ҳатто битта қўй (сўйиб) бўлса-да, валима (тўй оши) бер,» дедилар.»