أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، - وَهُوَ ابْنُ سُلَيْمَانَ - عَنِ الْجَعْدِ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ بِأَهْلِهِ - قَالَ - وَصَنَعَتْ أُمِّي أُمُّ سُلَيْمٍ حَيْسًا - قَالَ - فَذَهَبْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّ أُمِّي تُقْرِئُكَ السَّلاَمَ وَتَقُولُ لَكَ إِنَّ هَذَا لَكَ مِنَّا قَلِيلٌ . قَالَ " ضَعْهُ - ثُمَّ قَالَ - اذْهَبْ فَادْعُ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَمَنْ لَقِيتَ " . وَسَمَّى رِجَالاً فَدَعَوْتُ مَنْ سَمَّى وَمَنْ لَقِيتُهُ قُلْتُ لأَنَسٍ عِدَّةُ كَمْ كَانُوا قَالَ يَعْنِي زُهَاءَ ثَلاَثِمِائَةٍ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِيَتَحَلَّقْ عَشَرَةٌ عَشَرَةٌ فَلْيَأْكُلْ كُلُّ إِنْسَانٍ مِمَّا يَلِيهِ " . فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا فَخَرَجَتْ طَائِفَةٌ وَدَخَلَتْ طَائِفَةٌ قَالَ لِي " يَا أَنَسُ ارْفَعْ " . فَرَفَعْتُ فَمَا أَدْرِي حِينَ رَفَعْتُ كَانَ أَكْثَرَ أَمْ حِينَ وَضَعْتُ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Жаъфар — у Ибн Сулаймондир — ривоят қилди, ал-Жаъд Абу Усмондан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйландилар ва хотинлари билан қовушдилар. Онам Умму Сулайм хайс (хурмо, сариёғ ва творогдан тайёрланадиган овқат) қилди. Мен уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га олиб бордим ва: «Онам сизга салом йўллаб, сизга дейдики: бу биздан сизга оз (ҳадя)дир,» дедим. У: «Уни қўй,» дедилар. Сўнг: «Бор, фалончини ва фалончини ва кимни учратсанг, чақир,» дедилар ва бир неча кишиларни номма-ном айтдилар. Мен у айтганларни ва ўзим учратганларни чақирдим.» Мен Анасга: «Улар қанча (киши) эди?» дедим. У: «Тахминан уч юз (киши),» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўнтадан, ўнтадан бўлиб давра қурсинлар ва ҳар киши ўз олдидагидан есин,» дедилар. Улар тўйгунча едилар; бир гуруҳ чиқар, бошқа гуруҳ кирар эди. У менга: «Эй Анас, йиғиштир,» дедилар. Мен йиғиштирдим, лекин йиғиштирган вақтим кўп эдими ёки қўйган вақтим кўп эдими, билмайман.»