حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ، عَنِ الْجَعْدِ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، رضى الله عنه قَالَ تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ بِأَهْلِهِ - قَالَ - فَصَنَعَتْ أُمِّي أُمُّ سُلَيْمٍ حَيْسًا فَجَعَلَتْهُ فِي تَوْرٍ فَقَالَتْ يَا أَنَسُ اذْهَبْ بِهَذَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْ لَهُ بَعَثَتْ إِلَيْكَ بِهَا أُمِّي وَهِيَ تُقْرِئُكَ السَّلاَمَ وَتَقُولُ إِنَّ هَذَا لَكَ مِنَّا قَلِيلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّ أُمِّي تُقْرِئُكَ السَّلاَمَ وَتَقُولُ إِنَّ هَذَا مِنَّا لَكَ قَلِيلٌ . فَقَالَ " ضَعْهُ " . ثُمَّ قَالَ " اذْهَبْ فَادْعُ لِي فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَفُلاَنًا وَمَنْ لَقِيتَ " . فَسَمَّى رِجَالاً قَالَ فَدَعَوْتُ مَنْ سَمَّى وَمَنْ لَقِيتُ قَالَ قُلْتُ لأَنَسٍ عَدَدُكُمْ كَمْ كَانُوا قَالَ زُهَاءَ ثَلاَثِمِائَةٍ . قَالَ وَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَنَسُ هَاتِ التَّوْرَ " . قَالَ فَدَخَلُوا حَتَّى امْتَلأَتِ الصُّفَّةُ وَالْحُجْرَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِيَتَحَلَّقْ عَشَرَةٌ عَشَرَةٌ وَلْيَأْكُلْ كُلُّ إِنْسَانٍ مِمَّا يَلِيهِ " . قَالَ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا قَالَ فَخَرَجَتْ طَائِفَةٌ وَدَخَلَتْ طَائِفَةٌ حَتَّى أَكَلُوا كُلُّهُمْ . قَالَ فَقَالَ لِي " يَا أَنَسُ ارْفَعْ " . قَالَ فَرَفَعْتُ فَمَا أَدْرِي حِينَ وَضَعْتُ كَانَ أَكْثَرَ أَمْ حِينَ رَفَعْتُ قَالَ وَجَلَسَ مِنْهُمْ طَوَائِفُ يَتَحَدَّثُونَ فِي بَيْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسٌ وَزَوْجَتُهُ مُوَلِّيَةٌ وَجْهَهَا إِلَى الْحَائِطِ فَثَقُلُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ عَلَى نِسَائِهِ ثُمَّ رَجَعَ فَلَمَّا رَأَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ رَجَعَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ ثَقُلُوا عَلَيْهِ قَالَ فَابْتَدَرُوا الْبَابَ فَخَرَجُوا كُلُّهُمْ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَرْخَى السِّتْرَ وَدَخَلَ وَأَنَا جَالِسٌ فِي الْحُجْرَةِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى خَرَجَ عَلَىَّ وَأُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَاتُ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهُنَّ عَلَى النَّاسِ : ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ ) إِلَى آخِرِ الآيَةِ . قَالَ الْجَعْدُ قَالَ أَنَسٌ أَنَا أَحْدَثُ النَّاسِ عَهْدًا بِهَذِهِ الآيَاتِ وَحُجِبْنَ نِسَاءُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْجَعْدُ هُوَ ابْنُ عُثْمَانَ وَيُقَالُ هُوَ ابْنُ دِينَارٍ وَيُكْنَى أَبَا عُثْمَانَ بَصْرِيٌّ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ رَوَى عَنْهُ يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ وَشُعْبَةُ وَحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Жаъфар ибн Сулаймон аз-Зубаий, ал-Жаъд ибн Усмондан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз хотинларидан бирига уйланиб, у билан бирга бўлдилар. Онам Умму Сулайм ҳайс (хурмо, ёғ ва творогдан тайёрланган таом) тайёрлаб, уни бир идишга солди ва: «Эй Анас, буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га олиб бор ва у кишига: «Буни сенга онам жўнатди, у сенга салом йўллайди ва: «Эй Расулуллаҳ, бу биздан сенга озгина (нарса),» дейди,» дегин,» деди. Мен буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га олиб бордим ва: «Онам сенга салом йўллайди ва: «Бу биздан сенга озгина (нарса),» дейди,» дедим. У (Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни қўй,» дедилар. Сўнг: «Бор, менга фалончи, фалончи ва фалончини ҳамда ким учрасанг (чақир),» деб бир неча кишиларни номма-ном айтдилар. Мен у номма-ном айтган кишиларни ва кимни учратсам (ҳаммасини) чақирдим.» (Ровий) деди: Мен Анасга: «Сизлар нечта (қанча) эдингиз?» дедим. У: «Тахминан уч юзга яқин,» деди. (Анас) деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Анас, идишни келтир,» дедилар. Сўнг улар кириб келдилар, токи суффа (Мадина масжидининг соябон қисми) ва ҳужра тўлиб кетгунча. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўнтадан-ўнтадан ҳалқа бўлиб ўтирсинлар ва ҳар бир киши ўз олдидагидан есин,» дедилар. Бас, улар тўйгунча едилар. Бир гуруҳ чиқди, бир гуруҳ кирди, токи уларнинг ҳаммаси еб бўлгунча. Сўнг (Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Анас, кўтар (идишни йиғиштир),» дедилар. Мен кўтардим, қачон қўйганимда (таом) кўпроқ эдими ё қачон кўтарганимда (кўпроқ эдими), билмадим. Улардан бир неча гуруҳлари Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг уйларида суҳбат қуриб ўтирдилар, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса ўтирган, хотинлари юзини деворга ўгирган эдилар. Бас, улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га оғирлик қилдилар (малол келтирдилар). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб, хотинларига салом бердилар, сўнг қайтдилар. Улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қайтганларини кўргач, у кишига оғирлик қилганларини (малол келтирганларини) англадилар ва эшик томон йўналдилар, ҳаммалари чиқиб кетдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) келиб, парда тортдилар ва кирдилар, мен эса ҳужрада ўтирган эдим. (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) озгина вақт ўтмасданоқ менинг олдимга чиқдилар, бу оятлар нозил бўлган эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб, уларни одамларга ўқиб бердилар: «Эй иймон келтирганлар! Таомга (таклиф қилиниб) изн берилмагунча, унинг пишишини кутиб ўтирмаслик (шарти) билан Набийнинг уйларига кирманглар...» — оятнинг охиригача (Аҳзоб сураси, 53).» ал-Жаъд деди: Анас деди: «Бу оятлар ҳақида (эшитишда) мен одамларнинг энг сўнггиси (улардан бири) эдим ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотинлари (ҳижоб билан) тўсилдилар.» Абу Исо (Термизий) деди: «Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.» ал-Жаъд — у Ибн Усмондир, Ибн Динор деб ҳам айтилади, куняси Абу Усмон, басралик ва у ҳадис аҳли наздида ишончли (сиқа)дир, ундан Юнус ибн Убайд, Шуъба ва Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилган.