أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلاَّمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى تَجَاوَزَ عَنْ أُمَّتِي كُلَّ شَىْءٍ حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ تَكَلَّمْ بِهِ أَوْ تَعْمَلْ " .
Бизга Иброҳим ибн ал-Ҳасан ва Абдурраҳмон ибн Муҳаммад ибн Саллом хабар бериб, иккаласи деди: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад, Ибн Журайждан, у Атодан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — Абдурраҳмон: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, деди — : «Албатта Аллаҳ таоло умматим кўнглидан кечирган ҳар бир нарсани, гапирмагани ёки амал қилмагани ҳолда, улардан кечирди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَجَاوَزَ لأُمَّتِي مَا وَسْوَسَتْ بِهِ وَحَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَتَكَلَّمْ بِهِ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар бериб, деди: бизга Ибн Идрис, Мисъардан, у Қатодадан, у Зуроро ибн Авфодан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта Азиз ва Жалил бўлган Аллаҳ умматим кўнглига васваса қилинган ва кўнглидан кечирган нарсани, амал қилмагани ёки гапирмагани ҳолда, (уларга) кечирди,» дедилар.
أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى تَجَاوَزَ لأُمَّتِي عَمَّا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ تَكَلَّمْ أَوْ تَعْمَلْ بِهِ " .
Менга Мусо ибн Абдурраҳмон хабар бериб, деди: бизга Ҳусайн ал-Жуъфий, Зоидадан, у Шайбондан, у Қатодадан, у Зуроро ибн Авфодан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди. У: «Албатта Аллаҳ таоло умматим кўнглидан кечирган нарсани, гапирмагани ёки амал қилмагани ҳолда, (уларга) кечирди,» дедилар.