Беванинг таъминоти мерос улуши билан бекор қилингани

أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى السِّجْزِيُّ، خَيَّاطُ السُّنَّةِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ النَّحْوِيُّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ ‏{‏ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ ‏}‏ نُسِخَ ذَلِكَ بِآيَةِ الْمِيرَاثِ مِمَّا فُرِضَ لَهَا مِنَ الرُّبُعِ وَالثُّمُنِ وَنَسَخَ أَجَلَ الْحَوْلِ أَنْ جُعِلَ أَجَلُهَا أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏.‏

Бизга Закарийё ибн Яҳё ас-Сижзий — Хайёт ас-Сунна — хабар бериб деди: бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: бизга Алий ибн ал-Ҳусайн ибн Воқид ривоят қилди, у деди: менга отам хабар бериб деди: бизга Язид ан-Наҳвий ривоят қилди, у Икримадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан, Аллаҳнинг «Сизлардан вафот этиб, хотинларини қолдириб кетувчилар хотинлари учун бир йилгача (уйларидан) чиқарилмаган ҳолда нафақа беришни васият қилсинлар,» деган сўзи ҳақида (дедики): бу аёл учун белгиланган чорак ёки саккиздан бир улуш билан мерос ояти орқали бекор қилинди. Бир йиллик муддат эса унинг иддаси тўрт ой-у ўн кун қилиб белгиланиши билан бекор қилинди.

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ ‏}‏ قَالَ نَسَخَتْهَا ‏{‏ وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏}‏ ‏.‏

Бизга Қутайба хабар бериб деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, у Симокдан, у Икримадан, Аллаҳ азза ва жалланинг «Сизлардан вафот этиб, хотинларини қолдириб кетувчилар хотинлари учун бир йилгача (уйларидан) чиқарилмаган ҳолда нафақа беришни васият қилсинлар,» деган сўзи ҳақида (ривоят қилди). У деди: буни «Сизлардан вафот этиб, хотинларини қолдириб кетувчиларнинг (хотинлари) ўзларича тўрт ой-у ўн кун кутадилар,» (ояти) бекор қилди.