أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَاللَّفْظُ، لَهُ قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عُمَرَ مَرَّةً وَهُوَ يَقُولُ وَأَبِي وَأَبِي . فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ " . فَوَاللَّهِ مَا حَلَفْتُ بِهَا بَعْدُ ذَاكِرًا وَلاَ آثِرًا .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид ва Қутайба ибн Саид хабар бердилар — лафз уникидир — улар дедилар: бизга Суфён ривоят қилди, аз-Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан (ривоят қилдики), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир марта Умарни эшитдилар, у: Отамга (қасам), отамга (қасам), дер эди. Шунда у: «Албатта, Аллаҳ сизларни оталарингиз билан қасам ичишингиздан қайтаради,» дедилар. Аллаҳга қасам, мен шундан кейин уни (отам билан қасамни) на ўзимча айтиб, на бошқадан нақл қилиб, қасам ичмадим.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ " . قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا حَلَفْتُ بِهَا بَعْدُ ذَاكِرًا وَلاَ آثِرًا .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Язид ва Саид ибн Абдураҳмон — лафз уникидир — хабар бердилар, улар дедилар: бизга Суфён ривоят қилди, аз-Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан, у Умардан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, Аллаҳ сизларни оталарингиз билан қасам ичишингиздан қайтаради,» дедилар. Умар деди: Аллаҳга қасам, мен шундан кейин уни на ўзимча айтиб, на бошқадан нақл қилиб, қасам ичмадим.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ حَرْبٍ - عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ " . قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا حَلَفْتُ بِهَا بَعْدُ ذَاكِرًا وَلاَ آثِرًا .
Бизга Амр ибн Усмон ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад — у Ибн Ҳарбдир — хабар берди, аз-Зубайдийдан, у аз-Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан (ривоят қилдики), у унга Умардан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, Аллаҳ сизларни оталарингиз билан қасам ичишингиздан қайтаради,» дедилар. Умар деди: Аллаҳга қасам, мен шундан кейин уни на ўзимча айтиб, на бошқадан нақл қилиб, қасам ичмадим.