باب ذِكْرِ أَعْظَمِ الذَّنْبِ وَاخْتِلاَفِ يَحْيَى وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ عَلَى سُفْيَانَ فِي حَدِيثِ وَاصِلٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِيهِ
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ وَاصِلٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ " أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ " . قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ " أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ خَشْيَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ " . قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ " أَنْ تُزَانِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Восилдан, у Абу Воилдан, у Амр ибн Шураҳбилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, қайси гуноҳ энг катта?» дедим. У: «Сени яратган бўла туриб, Аллаҳга тенг (шерик) қилишингдир,» дедилар. Мен: «Сўнг нима?» дедим. У: «Сен билан бирга овқатланишидан қўрқиб болангни ўлдиришингдир,» дедилар. Мен: «Сўнг нима?» дедим. У: «Қўшнингнинг хотини билан зино қилишингдир,» дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي وَاصِلٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ " أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ " . قُلْتُ ثُمَّ أَىٌّ قَالَ " أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مِنْ أَجْلِ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ " . قُلْتُ ثُمَّ أَىٌّ قَالَ " ثُمَّ أَنْ تُزَانِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ " .
Бизга Амр ибн Али ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: менга Восил ривоят қилди, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, қайси гуноҳ энг катта?» дедим. У: «Сени яратган бўла туриб, Аллаҳга тенг (шерик) қилишингдир,» дедилар. Мен: «Сўнг қайси?» дедим. У: «Сен билан бирга овқатланмаслиги учун болангни ўлдиришингдир,» дедилар. Мен: «Сўнг қайси?» дедим. У: «Сўнг қўшнингнинг хотини билан зино қилишингдир,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَزِيدُ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَىُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ " الشِّرْكُ أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَأَنْ تُزَانِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ وَأَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مَخَافَةَ الْفَقْرِ أَنْ يَأْكُلَ مَعَكَ " . ثُمَّ قَرَأَ عَبْدُ اللَّهِ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ } . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا خَطَأٌ وَالصَّوَابُ الَّذِي قَبْلَهُ وَحَدِيثُ يَزِيدَ هَذَا خَطَأٌ إِنَّمَا هُوَ وَاصِلٌ وَاللَّهُ تَعَالَى أَعْلَمُ .
Бизга Абда хабар берди, у деди: бизга Язид хабар берди, у деди: бизга Шуъба хабар берди, у Осимдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Қайси гуноҳ энг катта?» деб сўрадим. У: «Ширк — Аллаҳга тенг (шерик) қилишинг, қўшнингнинг хотини билан зино қилишинг ва сен билан бирга овқатланмаслиги учун, фақирликдан қўрқиб болангни ўлдиришингдир,» дедилар. Сўнг Абдуллаҳ: «Ва улар Аллаҳ билан бирга бошқа маъбудга ибодат қилмайдилар» (Фурқон сураси, 68) (оятини) ўқиди. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу хато, тўғриси ундан олдинги (ривоят)дир ва Язиднинг бу ҳадиси хатодир, аслида у (рови) Восилдир. Аллаҳ таоло энг яхши билувчидир.