أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَزِيدُ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَىُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ قَالَ " الشِّرْكُ أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَأَنْ تُزَانِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ وَأَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مَخَافَةَ الْفَقْرِ أَنْ يَأْكُلَ مَعَكَ " . ثُمَّ قَرَأَ عَبْدُ اللَّهِ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ } . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا خَطَأٌ وَالصَّوَابُ الَّذِي قَبْلَهُ وَحَدِيثُ يَزِيدَ هَذَا خَطَأٌ إِنَّمَا هُوَ وَاصِلٌ وَاللَّهُ تَعَالَى أَعْلَمُ .
Бизга Абда хабар берди, у деди: бизга Язид хабар берди, у деди: бизга Шуъба хабар берди, у Осимдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Қайси гуноҳ энг катта?» деб сўрадим. У: «Ширк — Аллаҳга тенг (шерик) қилишинг, қўшнингнинг хотини билан зино қилишинг ва сен билан бирга овқатланмаслиги учун, фақирликдан қўрқиб болангни ўлдиришингдир,» дедилар. Сўнг Абдуллаҳ: «Ва улар Аллаҳ билан бирга бошқа маъбудга ибодат қилмайдилар» (Фурқон сураси, 68) (оятини) ўқиди. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу хато, тўғриси ундан олдинги (ривоят)дир ва Язиднинг бу ҳадиси хатодир, аслида у (рови) Восилдир. Аллаҳ таоло энг яхши билувчидир.