أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي لاَ إِلَهَ غَيْرُهُ لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلاَّ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ التَّارِكُ لِلإِسْلاَمِ مُفَارِقُ الْجَمَاعَةِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالنَّفْسُ بِالنَّفْسِ " . قَالَ الأَعْمَشُ فَحَدَّثْتُ بِهِ إِبْرَاهِيمَ فَحَدَّثَنِي عَنِ الأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ بِمِثْلِهِ .
Бизга Ишоқ ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон хабар берди, у Суфёндан, у ал-Аъмашдан, у Абдуллаҳ ибн Муррадан, у Масруқдан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ундан бошқа илоҳ бўлмаган Зотга қасамки, «Ла илаҳа иллаллаҳ» (Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ) ва мен Аллаҳнинг Расули эканлигимга гувоҳлик берган мусулмон кишининг қони — уч тоифа кишидан бошқада — ҳалол бўлмайди: Исломни тарк этиб жамоатдан ажралган киши, турмуш қургандан кейин зино қилган киши ва жонга жон (қотил),» дедилар. ал-Аъмаш деди: мен буни Иброҳимга ривоят қилдим, у менга ал-Асваддан, у Оишадан шунинг мисли (ҳадисни) ривоят қилди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ غَالِبٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانِهِ أَوْ كَفَرَ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ أَوِ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ " . وَقَّفَهُ زُهَيْرٌ .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: бизга Абу Ишоқ ривоят қилди, у Амр ибн Ғолибдан (ривоят қилдики), у деди: Оиша (розияллаҳу анҳо): «Билмайсанми, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мусулмон кишининг қони ҳалол бўлмайди, фақат турмуш қургандан кейин зино қилган киши, ёки Исломидан кейин куфр келтирган киши, ёхуд жонга жон (қотил)дан бошқа,» деганлар,» деди. Зуҳайр буни (саҳобада тўхтатиб) мавқуф қилди.
أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ غَالِبٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا عَمَّارُ أَمَا إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ إِلاَّ ثَلاَثَةٌ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ أَوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ مَا أُحْصِنَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Бизга Ҳилол ибн ал-Ало хабар берди, у деди: бизга Ҳусайн ривоят қилди, у деди: бизга Зуҳайр ривоят қилди, у деди: бизга Абу Ишоқ ривоят қилди, у Амр ибн Ғолибдан (ривоят қилдики), у деди: Оиша (розияллаҳу анҳо): «Эй Аммор! Биласанми, кишининг қони фақат уч (тоифа)дан бошқа ҳолатда ҳалол бўлмайди: жонга жон (қотил), ёки турмуш қургандан кейин зино қилган киши,» деди ва ҳадисни (охиригача) келтирди.
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالاَ كُنَّا مَعَ عُثْمَانَ وَهُوَ مَحْصُورٌ - وَكُنَّا إِذَا دَخَلْنَا مَدْخَلاً نَسْمَعُ كَلاَمَ مَنْ بِالْبَلاَطِ - فَدَخَلَ عُثْمَانُ يَوْمًا ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونِي بِالْقَتْلِ . قُلْنَا يَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ . قَالَ فَلِمَ يَقْتُلُونِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ رَجُلٌ كَفَرَ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ أَوْ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانِهِ أَوْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ " . فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلاَ إِسْلاَمٍ وَلاَ تَمَنَّيْتُ أَنَّ لِي بِدِينِي بَدَلاً مُنْذُ هَدَانِي اللَّهُ وَلاَ قَتَلْتُ نَفْسًا فَلِمَ يَقْتُلُونَنِي
Менга Иброҳим ибн Яъқуб хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Исо ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: менга Абу Умома ибн Саҳл ва Абдуллаҳ ибн Омир ибн Робиа ривоят қилиб, иккаласи дедилар: Биз Усмон (розияллаҳу анҳу) билан бирга эдик, у қамалда эди. Биз бир жойга кирсак, Балотда турганларнинг гапларини эшитар эдик. Бир куни Усмон кириб, сўнг чиқди-да: «Улар мени ўлдириш билан қўрқитмоқдалар,» деди. Биз: «Аллаҳ уларнинг дастидан сенга етарли бўлади,» дедик. У деди: «Нега улар мени ўлдирадилар? Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай деганларини эшитганман: «Мусулмон кишининг қони фақат учта нарсадан бири билангина ҳалол бўлади: Исломидан кейин куфр келтирган киши, ёки уйланганидан (муҳсан бўлганидан) кейин зино қилган киши, ёки бир жонни ноҳақ ўлдирган киши,» дедилар. Аллаҳга қасамки, мен на жоҳилиятда, на Исломда зино қилганман, Аллаҳ мени ҳидоят қилгандан бери динимни бошқасига алмаштиришни ҳеч орзу қилмаганман ва ҳеч бир жонни ўлдирмаганман. Бас, нега улар мени ўлдирадилар?»