أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالاَ كُنَّا مَعَ عُثْمَانَ وَهُوَ مَحْصُورٌ - وَكُنَّا إِذَا دَخَلْنَا مَدْخَلاً نَسْمَعُ كَلاَمَ مَنْ بِالْبَلاَطِ - فَدَخَلَ عُثْمَانُ يَوْمًا ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونِي بِالْقَتْلِ . قُلْنَا يَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ . قَالَ فَلِمَ يَقْتُلُونِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ رَجُلٌ كَفَرَ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ أَوْ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانِهِ أَوْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ " . فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلاَ إِسْلاَمٍ وَلاَ تَمَنَّيْتُ أَنَّ لِي بِدِينِي بَدَلاً مُنْذُ هَدَانِي اللَّهُ وَلاَ قَتَلْتُ نَفْسًا فَلِمَ يَقْتُلُونَنِي
Менга Иброҳим ибн Яъқуб хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Исо ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, у деди: менга Абу Умома ибн Саҳл ва Абдуллаҳ ибн Омир ибн Робиа ривоят қилиб, иккаласи дедилар: Биз Усмон (розияллаҳу анҳу) билан бирга эдик, у қамалда эди. Биз бир жойга кирсак, Балотда турганларнинг гапларини эшитар эдик. Бир куни Усмон кириб, сўнг чиқди-да: «Улар мени ўлдириш билан қўрқитмоқдалар,» деди. Биз: «Аллаҳ уларнинг дастидан сенга етарли бўлади,» дедик. У деди: «Нега улар мени ўлдирадилар? Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шундай деганларини эшитганман: «Мусулмон кишининг қони фақат учта нарсадан бири билангина ҳалол бўлади: Исломидан кейин куфр келтирган киши, ёки уйланганидан (муҳсан бўлганидан) кейин зино қилган киши, ёки бир жонни ноҳақ ўлдирган киши,» дедилар. Аллаҳга қасамки, мен на жоҳилиятда, на Исломда зино қилганман, Аллаҳ мени ҳидоят қилгандан бери динимни бошқасига алмаштиришни ҳеч орзу қилмаганман ва ҳеч бир жонни ўлдирмаганман. Бас, нега улар мени ўлдирадилар?»