حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَعَثَ عَلِيٌّ - رضى الله عنه - وَهُوَ بِالْيَمَنِ بِذَهَبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَسَمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ الأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيُّ وَعُيَيْنَةُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ وَعَلْقَمَةُ بْنُ عُلاَثَةَ الْعَامِرِيُّ ثُمَّ أَحَدُ بَنِي كِلاَبٍ وَزَيْدُ الْخَيْرِ الطَّائِيُّ ثُمَّ أَحَدُ بَنِي نَبْهَانَ - قَالَ - فَغَضِبَتْ قُرَيْشٌ فَقَالُوا أَتُعْطِي صَنَادِيدَ نَجْدٍ وَتَدَعُنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي إِنَّمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ لأَتَأَلَّفَهُمْ " فَجَاءَ رَجُلٌ كَثُّ اللِّحْيَةِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ نَاتِئُ الْجَبِينِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ فَقَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا مُحَمَّدُ . - قَالَ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ إِنْ عَصَيْتُهُ أَيَأْمَنُنِي عَلَى أَهْلِ الأَرْضِ وَلاَ تَأْمَنُونِي " قَالَ ثُمَّ أَدْبَرَ الرَّجُلُ فَاسْتَأْذَنَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فِي قَتْلِهِ - يُرَوْنَ أَنَّهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ يَمْرُقُونَ مِنَ الإِسْلاَمِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ " .
Абу Саъид ал-Худрий айтди: Али (розияллаҳу анҳу) — у Яманда экан — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га тупроғида(турган, тозаланмаган) бир бўлак олтин юборди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни тўрт киши орасида тақсимлади: Ақраъ ибн Ҳобис ал-Ҳанзалий, Уяйна ибн Бадр ал-Фазорий, Алқама ибн Улоса ал-Омирий — Бану Килобдан бири — ва Зайд ал-Хайр ат-Тоий — Бану Набҳондан бири. Бас Қурайш ғазабланди ва: «Нажд зодагонларига бериб, бизни қолдиряпсанми?» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта мен буни фақат уларни (қалбини) улфатлаштириш учун қилдим» деди. Бас соқоли қуюқ, ёноқлари туртиб чиқган, кўзлари чуқур, пешонаси дўнг, боши қирилган бир киши келди ва: «Аллаҳдан қўрқ, эй Муҳаммад» деди. (Ровий) айтди: Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен Аллаҳга итоатсизлик қилсам, ким Аллаҳга итоат қилади?! У (Аллаҳ) мени ер аҳли устида (ваҳийга) ишонди-ю, сизлар менга ишонмайсизми?!» деди. Кейин ўша киши орқага қайтди. Бас қавмдан бир киши (Холид ибн ал-Валид бўлса керак, деб ўйлашади) уни ўлдиришга изн сўради. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта шу(киши)нинг наслидан бир қавм чиқади — улар Қуръан ўқийдилар, (лекин у) томоқларидан ўтмайди; улар ислом аҳлини ўлдирадилар ва бут (санам) аҳлини қолдирадилар; улар исломдан — ўқ овдан ўтиб кетганидек — чиқиб кетадилар; агар мен уларга етишсам, уларни Од (қавмининг ҳалок бўлиши) каби ўлдирар эдим» деди.