حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْلاَ أَنَّ رِجَالاً يَكْرَهُونَ أَنْ يَتَخَلَّفُوا بَعْدِي وَلاَ أَجِدُ مَا أَحْمِلُهُمْ مَا تَخَلَّفْتُ، لَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ ".
Абу Ҳурайра айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: "Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, агар (баъзи) эркаклар мендан кейин (жангда) ортда қолишни ёқтирмас, мен эса уларни миндирадиган (улов) топмас (деган ҳолат) бўлмаганида, мен (жиҳоддан) ортда қолмас эдим. Мен Аллаҳ йўлида ўлдирилишни, кейин тирилтирилишни, кейин ўлдирилишни, кейин тирилтирилишни, кейин ўлдирилишни, кейин тирилтирилишни — истар эдим" деганини эшитдим.