حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنِ ابْنِ تِعْلَى، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَأُتِيَ بِأَرْبَعَةِ أَعْلاَجٍ مِنَ الْعَدُوِّ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُتِلُوا صَبْرًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ لَنَا غَيْرُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ بِالنَّبْلِ صَبْرًا فَبَلَغَ ذَلِكَ أَبَا أَيُّوبَ الأَنْصَارِيَّ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ قَتْلِ الصَّبْرِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ كَانَتْ دَجَاجَةٌ مَا صَبَرْتُهَا . فَبَلَغَ ذَلِكَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَأَعْتَقَ أَرْبَعَ رِقَابٍ .
Бизга Саъид ибн Мансур ривоят қилди, деди: бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, деди: менга Амр ибнул-Ҳорис Букайр ибн Абдуллаҳ ибнул-Ашажждан, у Ибн Тиълодан хабар берди, у деди: Биз Абдурроҳман ибн Холид ибнул-Валид билан ғазот қилдик. Унга душмандан тўрт нафар йирик (кофир) келтирилди. У улар ҳақида амр қилди, шунда улар боғлаб туриб (сабр билан) ўлдирилдилар. Абу Довуд деди: Бизга Саъиддан бошқалар Ибн Ваҳбдан бу ҳадисда айтдики, у деди: ўқ билан боғлаб туриб (ўлдирилдилар). Бу Абу Айюб ал-Ансорийга етиб борди, шунда у: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг боғлаб туриб (сабр) ўлдиришдан қайтарганини эшитганман. Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар бир товуқ бўлганда ҳам, мен уни боғлаб туриб (сабр билан) ўлдирмасдим» деди. Бу Абдурроҳман ибн Холид ибнул-Валидга етиб борди, шунда у тўрт қулни озод қилди.