أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى إِقَامِ الصَّلاَةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَعَلَى فِرَاقِ الْمُشْرِكِ .
Бизга Бишр ибн Холид хабар бериб деди: бизга Ғундар, Шуъбадан, у Сулаймондан, у Абу Воилдан, у Жарир (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилиб деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га намозни барпо қилиш, закотни бериш, ҳар бир мусулмонга насиҳат қилиш ва мушрикдан ажралиш устига байъат қилдим.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي نُخَيْلَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Менга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Муҳаммад хабар бериб деди: бизга ал-Ҳасан ибн ар-Рабиъ ривоят қилиб деди: бизга Абул-Аҳвас, ал-Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Абу Нухайладан, у Жарир (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилиб деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим, деб шунга ўхшашини зикр қилди.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي نُخَيْلَةَ الْبَجَلِيِّ، قَالَ قَالَ جَرِيرٌ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُبَايِعُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ابْسُطْ يَدَكَ حَتَّى أُبَايِعَكَ وَاشْتَرِطْ عَلَىَّ فَأَنْتَ أَعْلَمُ . قَالَ " أُبَايِعُكَ عَلَى أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَتُقِيمَ الصَّلاَةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتُنَاصِحَ الْمُسْلِمِينَ وَتُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ " .
Менга Муҳаммад ибн Қудома хабар бериб деди: бизга Жарир, Мансурдан, у Абу Воилдан, у Абу Нухайла ал-Бажалийдан ривоят қилиб деди: Жарир (розияллаҳу анҳу) деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) байъат олиб турганларида олдиларига келдим ва: «Ё Расулуллаҳ, қўлингизни чўзинг, мен сенга байъат қилай, менга шарт қўйинг, зеро сиз яхши биласиз,» дедим. У: «Мен сендан Аллаҳга ибодат қилишинг, намозни барпо этишинг, закотни беришинг, мусулмонларга насиҳат қилишинг ва мушриклардан ажралишинг устига байъат оламан,» дедилар.
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ فَقَالَ " أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَسْرِقُوا وَلاَ تَزْنُوا وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ فَمَنْ وَفَّى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فِيهِ فَهُوَ طَهُورُهُ وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ فَذَاكَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ " .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар бериб деди: бизга Ғундар ривоят қилиб деди: бизга Маъмар хабар бериб деди: бизга Ибн Шиҳоб, Абу Идрис ал-Хавлонийдан хабар бериб деди: Мен Убода ибн ас-Сомит (розияллаҳу анҳу)ни шундай деб айтганларини эшитдим: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир гуруҳ (кишилар) ичида байъат қилдим. У: «Мен сизлардан Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслигингиз, ўғирлик қилмаслигингиз, зино қилмаслигингиз, болаларингизни ўлдирмаслигингиз, қўлларингиз ва оёқларингиз орасида тўқиб чиқарадиган бўҳтон келтирмаслигингиз ва яхшиликда менга осий бўлмаслигингиз устига байъат оламан. Сизлардан ким (бунга) вафо қилса, унинг ажри Аллаҳнинг зиммасидадир. Ким шулардан бирортасини қилса-ю, унда жазоланса, бу унинг учун покланиш (каффорат) бўлади. Кимни Аллаҳ (гуноҳини) яширса, бу Аллаҳга ҳавола: хоҳласа азоблайди, хоҳласа кечиради,» дедилар.