أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ لَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أُبَايِعَ، رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ امْرَأَةً أَسْعَدَتْنِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَذْهَبُ فَأُسْعِدُهَا ثُمَّ أَجِيئُكَ فَأُبَايِعُكَ . قَالَ " اذْهَبِي فَأَسْعِدِيهَا " . قَالَتْ فَذَهَبْتُ فَسَاعَدْتُهَا ثُمَّ جِئْتُ فَبَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар бериб деди: бизга Суфён, Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Умм Атийя (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилиб деди: У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га байъат қилмоқчи бўлганимда: «Ё Расулуллаҳ, бир аёл жоҳилиятда менга (мотамда) ёрдам берган эди, мен бориб унга (мотамда) ёрдам бериб, сўнг олдингизга келиб байъат қилсам (бўладими)?» дедим. У: «Бор, унга ёрдам бер,» дедилар. У деди: Шунда мен бордим ва унга ёрдам бердим, сўнг келиб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га байъат қилдим.
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، قَالَ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْبَيْعَةَ عَلَى أَنْ لاَ نَنُوحَ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Аҳмад хабар бериб деди: бизга Абур-Рабиъ ривоят қилиб деди: бизга Ҳаммод хабар бериб деди: бизга Айюб, Муҳаммаддан, у Умм Атийя (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилиб деди: У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) биздан йиғ (мотамда нола) қилмаслик устига байъат олдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ أُمَيْمَةَ بِنْتِ رُقَيْقَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نِسْوَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ نُبَايِعُهُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ نُبَايِعُكَ عَلَى أَنْ لاَ نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ نَسْرِقَ وَلاَ نَزْنِيَ وَلاَ نَأْتِيَ بِبُهْتَانٍ نَفْتَرِيهِ بَيْنَ أَيْدِينَا وَأَرْجُلِنَا وَلاَ نَعْصِيَكَ فِي مَعْرُوفٍ . قَالَ " فِيمَا اسْتَطَعْتُنَّ وَأَطَقْتُنَّ " . قَالَتْ قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَرْحَمُ بِنَا هَلُمَّ نُبَايِعْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لاَ أُصَافِحُ النِّسَاءَ إِنَّمَا قَوْلِي لِمِائَةِ امْرَأَةٍ كَقَوْلِي لاِمْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ أَوْ مِثْلِ قَوْلِي لاِمْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Умайма бинт Руқайқадан (ривоят қилдики), у деди: «Мен ансорлардан бўлган бир гуруҳ аёллар билан бирга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига У кишига байъат бериш учун келдим. Биз: «Эй Аллаҳнинг Расули, биз Сизга: Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик, ўғирлик қилмаслик, зино қилмаслик, қўлимиз ва оёқларимиз орасида тўқиб бўҳтон келтирмаслик ва Сизга маъруфда (яхшиликда) осий бўлмаслик шартида байъат берамиз,» дедик. У: «Қодир бўлганингиз ва қурбингиз етганича,» дедилар. (Аёл) деди: «Биз: Аллаҳ ва Унинг Расули бизга меҳрибонроқдир. Келинг, Сизга байъат берайлик, эй Аллаҳнинг Расули, дедик. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен аёллар билан қўл бериб кўришмайман. Менинг юз аёлга айтган сўзим, бир аёлга айтган сўзимдай,» ёки «бир аёлга айтган сўзим кабидир,» дедилар.»