أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ أُمَيْمَةَ بِنْتِ رُقَيْقَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نِسْوَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ نُبَايِعُهُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ نُبَايِعُكَ عَلَى أَنْ لاَ نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ نَسْرِقَ وَلاَ نَزْنِيَ وَلاَ نَأْتِيَ بِبُهْتَانٍ نَفْتَرِيهِ بَيْنَ أَيْدِينَا وَأَرْجُلِنَا وَلاَ نَعْصِيَكَ فِي مَعْرُوفٍ . قَالَ " فِيمَا اسْتَطَعْتُنَّ وَأَطَقْتُنَّ " . قَالَتْ قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَرْحَمُ بِنَا هَلُمَّ نُبَايِعْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لاَ أُصَافِحُ النِّسَاءَ إِنَّمَا قَوْلِي لِمِائَةِ امْرَأَةٍ كَقَوْلِي لاِمْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ أَوْ مِثْلِ قَوْلِي لاِمْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Умайма бинт Руқайқадан (ривоят қилдики), у деди: «Мен ансорлардан бўлган бир гуруҳ аёллар билан бирга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига У кишига байъат бериш учун келдим. Биз: «Эй Аллаҳнинг Расули, биз Сизга: Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик, ўғирлик қилмаслик, зино қилмаслик, қўлимиз ва оёқларимиз орасида тўқиб бўҳтон келтирмаслик ва Сизга маъруфда (яхшиликда) осий бўлмаслик шартида байъат берамиз,» дедик. У: «Қодир бўлганингиз ва қурбингиз етганича,» дедилар. (Аёл) деди: «Биз: Аллаҳ ва Унинг Расули бизга меҳрибонроқдир. Келинг, Сизга байъат берайлик, эй Аллаҳнинг Расули, дедик. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен аёллар билан қўл бериб кўришмайман. Менинг юз аёлга айтган сўзим, бир аёлга айтган сўзимдай,» ёки «бир аёлга айтган сўзим кабидир,» дедилар.»