Менга Иброҳим ибн ал-Ҳасан ал-Миқсамий хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилди, Ҳаммод ибн Саламадан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мушук ва ит баҳосини ман қилдилар, овчи итдан бошқа. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Ҳажжожнинг Ҳаммод ибн Саламадан (қилган) ҳадиси саҳиҳ эмас.
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Ибн Савў ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, Абу Моликдан, у Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан (ривоят қилдики), бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Эй Расулуллаҳ, менинг ўргатилган итларим бор, улар ҳақида менга фатво беринг,» деди. У: «Итларинг сен учун (овни) ушлаб турса, е,» дедилар. Мен (рови) дедим: «Улар ўлдирса ҳам (ейилаверадими)?» У: «Улар ўлдирса ҳам,» дедилар. (У) деди: «Ўқим (камоним) ҳақида менга фатво беринг.» У: «Ўқинг сенга (қайтиб овни) қайтариб берса, е,» дедилар. (У) деди: «(Ов) мендан яшириниб қолса ҳам (ейилаверадими)?» У: «Сендан яшириниб қолса ҳам, агар унда ўзингникидан бошқа ўқ изини топмасанг ёки унинг сасиб қолганини топмасанг (е),» дедилар — яъни сасиб қолган бўлса (ема, демоқчи). Ибн Савў деди: Ва мен буни Абу Молик Убайдуллаҳ ибн ал-Ахнасдан, у Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилган ҳолда) эшитдим.