أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، - هُوَ ابْنُ فَضَالَةَ - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَكَلْنَا يَوْمَ خَيْبَرَ لُحُومَ الْخَيْلِ وَالْوَحْشِ وَنَهَانَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحِمَارِ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Муфаззал — у Ибн Фазоладир — Ибн Журайждан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилди). У деди: «Хайбар куни биз от ва ёввойи ҳайвон гўштларини едик, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни эшакдан қайтардилар.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، - هُوَ ابْنُ مُضَرَ - عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ عُمَيْرِ بْنِ سَلَمَةَ الضَّمْرِيِّ، قَالَ بَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِبَعْضِ أَثَايَا الرَّوْحَاءِ وَهُمْ حُرُمٌ إِذَا حِمَارُ وَحْشٍ مَعْقُورٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعُوهُ فَيُوشِكُ صَاحِبُهُ أَنْ يَأْتِيَهُ " . فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ بَهْزٍ هُوَ الَّذِي عَقَرَ الْحِمَارَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَأْنَكُمْ هَذَا الْحِمَارُ . فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا بَكْرٍ يُقَسِّمُهُ بَيْنَ النَّاسِ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Бакр — у Ибн Музардир — Ибнул-Ҳоддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Исо ибн Талҳадан, у Умайр ибн Салама аз-Замрийдан (ривоят қилди). У деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Равҳонинг бир чўл йўлида кетаётган эдик, улар эҳромда эдилар. Бирдан жароҳатланган бир ёввойи эшак (кўринди). Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни қўйиб беринг, ҳозир унинг соҳиби етиб келади,» дедилар. Шунда Баҳз (қабиласи)дан эшакни жароҳатлаган бир киши келди ва: «Ё Расулуллаҳ, бу эшак сизники, ихтиёр сизда,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абу Бакрга уни одамлар орасида тақсимлашни буюрдилар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ أَصَابَ حِمَارًا وَحْشِيًّا فَأَتَى بِهِ أَصْحَابَهُ وَهُمْ مُحْرِمُونَ وَهُوَ حَلاَلٌ فَأَكَلْنَا مِنْهُ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ لَوْ سَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْهُ . فَسَأَلْنَاهُ فَقَالَ " قَدْ أَحْسَنْتُمْ " . فَقَالَ لَنَا " هَلْ مَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ " . قُلْنَا نَعَمْ . قَالَ " فَاهْدُوا لَنَا " . فَأَتَيْنَاهُ مِنْهُ فَأَكَلَ مِنْهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Ваҳб хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Салама ривоят қилди, у деди: менга Абу Абдурраҳим ривоят қилди, у деди: менга Зайд ибн Аби Унайса Абу Ҳозимдан, у Ибн Аби Қатодадан, у отаси Абу Қатодадан (ривоят қилдики), у (Абу Қатода) бир ёввойи эшакни овлади ва уни эҳромда бўлган шерикларига олиб келди, ўзи эса эҳромда эмас эди. Биз ундан едик. Сўнг баъзилари бир-бирига: «Буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўрасак эди,» деди. Биз уни сўрадик. У: «Яхши қилибсизлар,» дедилар. Сўнг бизга: «Унинг гўштидан бирор нарса қолдими?» дедилар. Биз: «Ҳа,» дедик. У: «Бизга ҳам беринг,» дедилар. Биз унга ундан олиб келдик, у эса эҳромда бўлса-да, ундан едилар.